Bu ülkeden neden çok büyük projeler çıkmaz? Aslında büyük projeler çıkaramayan sadece biz değiliz. Büyük projelerin çıktığı ülkelere bakın, saymaya kalksanız 10'u geçmez. Hadi bizim Türk Milleti kopyacı, taklitçi v.s. diyelim. Peki ya başka ülkeler? Mesela programcı kaynayan Hindistan'ın büyük bir projesi varmı? Ya da herhangi bir Afrika ülkesinin? Ya da bir Doğu Avrupa ülkesinin?
Özgün ve büyük bir proje çıkartabilmek için öncelikle özgün ve büyük düşünebilecek insanlar lazım. Onların ardından, onları bu konuda destekleyecek özgün ve büyük düşünen yatırımcılar ve büyük düşünen bir devlet lazım. Bunların kaç tanesi bizde yeterince mevcut?
Bizim ülkemizde çocukların yetiştirilme tarzına bir bakın. Ailelerin çocuklarına verdikleri telkinlere ve nasihatlere bir bakın. Sonra devletin bir bireyi yetiştirme konusundaki tavrına bir bakın. Bizim ülkemizde ailelerin %99'dan daha fazlası çocuklarını düşünme konusunda özgür bırakmamıştır. Hemen hemen hepimiz "Oku da büyük adam ol" "Oku da iyi bir işe yerleş" "Oku da geleceğini kurtar" ve buna benzer telkinlerle yetiştirildik. Bu ülkede kimse çocuğuna "Evladım istediğin gibi yaşa, mutlu ol" demez. Daha çocukluktan itibaren o sınav senin, bu sınav benim bütün çocuklar garip bir rekabetin içinde bulurlar kendilerini. Çocuk değil bunlar, sanki birer yarış atı. Mutlu olmaları için de mutlaka kazanmaları lazım, yoksa mutlu olamazlar. Çünkü yarışı kazanırlarsa iyi bir işleri olur, iyi iş iyi para demektir, iyi para sonunda mutluluğu getirir. Ev alırsın, araba alırsın, evlenirsin, çoluk çocuğun olur geçinir gidersin. Bizdeki anlayış budur. Şimdi sen çocuklarını bu anlayışla yetiştiriyorsun, çocuktaki en büyük düşünce oku=para=mutluluk iken başka bir şey düşünmesini nasıl bekleyebilirsin.
Ha hepsi böyle mi, böyle değil tabi. Arada bir parlak zekalar çıkıyor, sanatçı oluyor (şarkıcı değil sanatçı), yazar oluyor v.s. Ama bunların sayısı olması gerekenin belki de %1-2 si kadar ancak.
Yukarıdaki düşünceyle yetişen çocuk ileride işte bir girişimci, devlette söz sahibi bir yönetici oluyor. O da çocukluğunda ne gördüyse benzerini kendinden sonraki nesillere uygulamaya çalışıyor. Neticede özgün düşünebilen insan az yetişiyor.
Bunların yanında başka faktörler de var. Bizim insanımız çocuğunu kendine ait bir mülk gibi görüyor. Ve ikisinden biri ölene kadar da onun üstündeki sahipliğini muhafaza etmeye çalışıyor. Aslında Allah'ın o bireyi dünyaya getirmekte kendisini bir aracı olarak kullandığının farkına varamıyor. Bunun farkına varamadığında da o bireyi çoğu zaman yok sayıyor. Sen sus bakıyım, o iş senin dediğin gibi olmaz, okuyacaksın, evleneceksin, artık bir işe gir v.b. dayatmalarla hiç karşılaşmayan bir insan gösterebilirmisiniz bana bu ülkede? Gösteremezsiniz. Birey, birey olduğunun farkına ya varamıyor ya da vardığında iş işten çoktan geçmiş oluyor.
Bu forumda çoluk çocuk diye tabir ettiğimiz binlerce webmaster adayı genç üye var. Sorun bakalım hangisinin ebeveyni çocuğunun bu işi meslek olarak edinmesini destekliyor? Ben bu soruya rahatlıkla cevap verebilirim: Hiçbiri
Bu laflar uzadıkça uzar. Vermek istediğim ana fikri okuyan herkes anlamıştır.
Neden bu ülkeden büyük proje çıkmaz?
Herkes merkeze kendini koyup düşünsün bakalım neden çıkmaz.
Abime kesinlikle katiliyorum ozellikle aile konusunda

babama gel guzel bir site buldum bana kredi ceksene dedigimde suratima bile bakmadan baska isin yokmu senin diyor

kodlama bilgim yok olsa belki vaktimi siteler deniyerek geciriridim ben bu konuda soyle birsey diyebilirim birazsa hersey turkiyede ticarete dokuldu arkadaslik kalmadi bugun bedava dagitiyorum sadece 3tl kargo parasi yazan arkadaslara bile acaba bunun altinda ne var gibi supheyle yaklasiyoruz herseyi ticarete ve uc kagitcilliga vurmusuz benim sahsim fikrim nezaman turkiyede bu on yargi yikilirsa nezaman gercek dostluklar arkadasliklar webmasterlar arasinda olusursa ozaman buyuk projeler cikacagina inaniyorum

benim sahsi fikrim onyargilarimizi yok edelim birbirimizi sevElim.