Geçen zamanın kıymeti geçtikden sonra anlaşılmaya başlamıştı. Bu birazda pişmanlık duymaktı. Zamanın affetmeyişi yüzüne çarpıyor ve insana derin yaralar açıyor. Lügatta olmayan sözcükler türüyor dört bir yanını kimsesiz değilsin fakat; yalnızsın. Cezan buydu hani, yargılamadan kurgulamadan uymaktı hatıralara. Yaşananlar geçmişte kaldı, geleceğe kör bir kuyu gibi bakmadan vazgeç! Pişmanlık her daim geçerli, "zaman" affetmez ama insan küllerinden doğar. Yeniden yineler kendini. Ayak uydurmak, farzetmekden öte bir bilinmezlik çukurundan çıkmaktır. Gelecek zamanlar içersinde göreceğin, anlayacağın duygu ise zamanında zamanın kıymetini bilmek olacak!

buda benden sana hediye olsun yazım süresi 2dk