Merhaba arkadaşlar,

Aslında öz kardeşim değil kendisi. Fakat her zaman bir erkek kardeş istemişimdir. Öz kardeşlerimden ayırmam, onun için canımı bile veririm. İlk böyle sevmeye başladığım zamanlarda sigara içtiğini duymuştum. Biraz yüz yaptım anladı bir şeyler olduğunu zaten, sordu. Dedim "sen sigara mı içiyosun?" Biraz gözleri dolar gibi oldu "evet, daha önceden söylemiştim" dedi. Önceden sorduğumda "içmiyorum" demişti. Neyse "bana söz ver, bidaha içmeyeceksin, içersen benim için bitersin" dedim. Söz verdi. Üzerinden 4-5 ay geçti, ben içmediğini düşünüyordum. Şuanda hala bu zamana kadar içti mi, ne kadar içiyor bilmiyorum. Halısahada maç yaparken izlemeye gelmişti, bir gözüm onda. Sigara içen bir çocuk var sokağın başında onla birlikte kalkıp gittiler. Biraz şüphelenir gibi oldum, neyse. Geçen gün sokaktaki arkadaşlarıyla pikniğe gittiler. Hepsi sigara içen tipler. Ortamdan etkilenerek bir hata yapabileceğini düşündüm. Neyse bunları bizim bir arkadaşla takip ettik. Ama malesef gözcü gibi birini dikmişler herhalde biz yaklaşırken çıktı, hiç oralı olmadan arkamızı döndük ve hızlı hızlı yürüdük. Bir şey elde edememiştik. Aynı gün akşam aralarında olan çocuklardan birisi sigara içtiğini, paketi onun aldığını ve içinden 3 dal içtiğini söyledi. Ben tabii ki çok üzüldüm, şok oldum. Bu kadar bağlanabileceğini, bana tercih edebileceğini düşünmüyordum. Gece facebook'tan bir mesaj attım "abini bir zehire tercih ettin, bir daha görmek istemiyorum seni" gibisinden. Bana 2-3 defa mesaj atarak yalvardı ama hep olumsuz cevap verdim. Şimdi ise onu görmeyeli bu gece tam 11 gün oluyor. Ne yalan söyleyeyim, çok özledim. Oysaki aynı sokakta yaşıyoruz aramızda 3-4 binadan başka bir şey yok. Benden çekindiğinden dışarı çıkmıyor. Ama gidip ben değil de dışarı gelip benle konuşmak isteyerek onun bir adım atmasını bekliyordum, yapmadı.

Yapsaydı yine söz alacaktım ve affedecektim. Ama ona olan güvenim sıfırlandı. Şimdi nasıl güveneceğim ki? Ağzıma sigara sürmem ben. Gözümün önünde amcam işkence çeke çeke akciğer kanserinden öldü, 2 yıl sonra yine aynı illetten dayımı kaybettim. Bugün sokakta, hemen "kardeşimin" evinin yanında tekerlekli sandalyede bir adam oturuyordu, iki bacağı da alınmıştı. Bize baktı, "gençler sigara kullanıyor musunuz?" diye sordu. Biz hayır diyince "sakın kullanmayın, halimi görüyorsunuz ama ben hala içmeye devam ediyorum" dedi. Hala lanet olası illetten kurtulamamış yaşadıklarına rağmen. İşte böyle bir illet! Kardeşimin böyle bir şeye devam etmesini isteyemem, göz yumamam. Onu bundan vazgeçirmem gerekiyor. 1 hafta sonra üniversiteye başka şehire gideceğim. Şimdi affetsem dahi ben gittiğimde ne yaptığını bilemem. Ailesine söylesem babası hayatı zindan eder zaten çok sert bir babası var. O yüzden önerilerinizi bekliyorum sayın R10 ailesi. Ne önerirsiniz bana? Affetmek istiyorum ama dışarı çıkmıyor, ben de ilk adımı onun atmasını bekliyorum malesef. Ne yapmamı önerirsiniz? Onu nasıl affedeyim? En önemlisi sigarayı nasıl bıraktırabilirim? Biraz uzun oldu, okuduğunuz için teşekkür ederim.