Ey Yüzüne Ay Işığı Çizmiş Çocuk;
Alnı Başlanmamış Bir Defter,
Bakışları Bembeyaz Bir Gökyüzü Olan,
Bir gün Elin Kalem Tutunca,
Yazacaksın Yazını Toz Dumanın İçinde...

Karanlık Kadınları,
Sevgisizlikten Üşüyen Anneleri,
Kanserli Bir Serçenin Yavaş Yavaş Tükenişini
Ve Daha Kirletilmemiş Sözcükler,
Düzgün Olmayan Kelimeler,
Çocukların Mahzunluğunu Balkonlarda,
Acıdan Damıtılan Güneşleri...

Bilirim, Ölümler Hep Sana Kalır...
Hep Yorgun Bakan Anne Kucaklarına...
Esirgenmiş Düşleri Yazacaksın...
Burada, Güneşin Hep Uykulara Doğduğu Yerde...