Konunuza dahil olmak istemedim ama aklımdakileri de söylemeden edemedim.

Siz kendinizi dürüst olarak tanıtıyor ve iyi niyetli birisi olduğunuzu söylüyorsunuz parmaklarınız ile. Akabinde ücretsiz olarak 10 kişiye kapınızı açacağınızı, internetini, çayını, suyunu karşılayacağınızı söylüyorsunuz. Kısacası siz kendinizi bana borçlu hissedin diyorsunuz. Benim arada bir isteğim olur, oradaki çalışmalarınız arasında benim işi de çıkartıverirsin.

Bakın efendim, bu işler eskiden şöyle yapılırdı. Ben sana bir parmak bal çalayım, sen de bana bir kaşık ver. Bul karayı al parayı da böyle bitti zaten.

Tamam her şey güzel, ben de birisinden ücretsiz bir şey aldığım zaman kendimi borçlu hissederim. Elimden gelen yardımı yapmaya çalışır, karşılığını da sunmaya çalışırım. Tamam yapmasına yaparım da ben niye sizin ÜCRETSİZ olarak bana sunduğunuz hizmet için sonradan ücretli yapılacak bir şeyi ücretsiz yapayım ki? Hadi dedim yok ben yapmıyorum sizin işinizi, gidin başka birisi yapsın, siz de bana kapının yolunu mu göstereceksiniz? Böyle mi olmalı yani ÜCRETSİZ dediğiniz işin sonu?

Bence siz böyle bir şeye kalkışana kadar, işin emeğini hakkı ile ödeyin, işini hakkı ile yerine getirecek arkadaşımı zaten bulursunuz. İşin hakkı 1000 lira mı? Verirsiniz iş başlangıcı 300 TL, işi takip eder baktınız yürüyor verirsiniz bir 300 daha, iş bitince de geri kalan 400 lirayı takdim edersiniz, hem işi yapan kendisini rahat hisseder hakkını aldığı için hem de siz kaliteli bir iş yaptırdığınız için kendinizi mutlu hissedersiniz.

Kimse size kimlik fotokopisini falan vermek zorunda değil. Adımı bile söyleme mecburiyetim yok, sonuçta siz bana ÜCRETSİZ bir hayır işi yapacağınızı söylüyorsunuz. Ben de Allah sizden razı olsun efendim çok iyi düşündünüz benim de aradığım böyle bir şeydi zaten diye gönül rahatlığı ile geleyim.

Saygılarımla...

Mahmut Özyurt