Çok sıkıtılı günler geçiriyorum ve bunu hiç kimseye hissettirmemeye çalışıyorum. Konuştuğum kız bıraktı beni. Bende bana yavşayan bi kızla konuşmayı bıraktım. ve bide yoldaş diye tanımladığım gerçekten değer verdiğim bi kızla haftasonu için buluşma ayarlamıştım ki o'da gelmedi, "sen git eve bekleme beni" diye mesaj attı. Yaklaşık 10 gün falan geçti bu olayın üstünden hala daha kızgınım ona sırf o buluşma için benim yaptığım hazırlıkları düşündüğüm şeyleri bi bilseydi eminim böyle olmazdı.. Hayal kırıklığı böyle bişey işte. Hayırsız diye mesaj attı 4-5 gün önce 2-3 mesaj attıp daha da mesaj atmadım. Değer verseydi zaten sorardı ne oldu, neyin var diye. Yada ne bileyim biraz daha ince düşünseydi keşke diyorum, biraz daha ince düşünseydi. Okul hayatımda istediğim gibi gitmiyo. İlaçlarla ayakta duruyorum. Bu sene sınavım var ve ben hala daha barajı geçemiyorum.. Dün hocalarım sigara içtiğimi öğrendi. Sınıfta ve bölümde olsun hocaların saygı sevgisini kazanmış nadir öğrencilerdendim eskiden, adeta abim gibilerdi onlar hiç bi sıkıntım olmazdı fakat bu son senede kendimi çok bozdum. Hiç yapmam dediğim şeyleri yapar oldum. Hocanın bana tek dediği şey "Ciğerini sökerim senin Mustafa !" oldu. Ve şuanda tarihe bakıyorum da sevdiğim kız tarafından aldatılmamın yıl dönümüne tam 1 ay daha var. 1 sene önce bugün çok mutlu günler geçirmeme rağmen, şimdi o mutluluktan ve o benden eser yok. Gündüz bişeyimin olmadığı doğrudur ama gece başımı yastığa koyunca başlıyor işte o felaket düşünceler. Açıyorum telefondan Akmet Kaya'yı saatlerce dinliyorum, beynimin içinde bin tilki köşe kapmaca oynuyor ben tüm bunları yaparken.

Artık sigarayı 3 pakete çıkardım günde. Olsun gözüm olsun, ne olursa olsun..
Geçen sene yine bu aylarda çok önemli bişey öğrendim ben. İnsanları dışardan çok başarılı bir bankacı, mesleğinin en tepesinde bi genel müdür, çok iyi bir futbolcu olarak görüyordum aslında öyle değil bunu o zamanlar bilmiyordum. Başıma çok büyük bi belaya karıştı. ama salaklığımdan.. İşte o zaman anladım insanların dıştan ne kadar mutlu görünsede içlerinde ne fırtınalar koptuğunu bilmiyoruz. İnsanları dış görünüşe göre yargılayan ben artık doğru yolu buldum. Olay insan olmakta bitiyor.

Efkarlandım yine..

Evet kızım duygusalım ben, belki sana çok küçük bi olay gibi gelebilir. Ama o küçük olay benim içimde fırtınalar kopartabilir.. Şimdi kimlerle konuşuyosun bilmiyorum ama sen bana layık değilsin. Böylesine saf bi sevgi sana ağır gelir, ayağın kayar tökezlersin..

Ah be abi sen nerdeyin bu zamana kadar içimi döktüm rahatladım valla yaa