bu konuda büyük sıkıntı çektim ve kendimce şöyle bir çözüm buldum.

biz evde 3 kişiydik sadece birimizin kız arkadaşı vardı. haftada 4-5 gün bizdeydi. biz yemek falan beklemiyorduk ondan alışverişte istemiyorduk sadece insan olmasını istiyorduk ama insan değildi.

sabah saat 6'da bağrış, çağrışlarından uyuyamadığımız günler oldu. bir kez olsun ev arkadaşım beyler kusura bakmayın gürültü oldu vs demedi.

ben de baktım o umursamıyor ben de umursamadım. gizli gizli arkadaşlara haber verdim dedim eve yeni birini alırsanız haberim olsun.

kimse kızın yüzüne bakmıyor kimse insan yerine koymuyor o sofraya oturunca kimse sofraya oturmuyor ama insan değil işte anlayamadı.

böyle böyle bıktım falan dedim. onlar da tamam gel bize geç dediler. ben de ayrıldım evden. biri yurda geçmeyi düşünüyordu zaten o da yurda geçti bu da mal gibi kızla kaldı ortada.

eleman bana sen bizi sattın, ettin dedi. bu şehirde beni satacak son insan sendin sen sattın ne deyim ki dedi. he kardeş sattım ben sizi dedim hiç umursamadım.

şimdi ne yaptıkları da umrumda değil ne yeyip, içtikleri de. herkes kendi yolunda.