Bi sağlık sorunum nedeniyle normalde hiç uğramadığım hastaneye son 1yıldır ayda 1-2 kez gidiyorum. Burnu kalkık olanlarda gördüm çok samimi olanlarda. Kimse kusra bakmasın ama hastane de de lakayıtlık olmasın. Bi merhaba demiyorlarsa da o onların bileceği şey.
O kadar örnek vermek gerekiyorsa bugün üniversitedeki akademisyenleri, ortaöğretimdeki öğretmenleri, camideki imamı, kilisedeki papazı da örnek verebiliriz. Ne yazık ki o eşşek gibi okuyan insanlar, bir merhaba dememesine rağmen en zor durumlarda hızır gibi yetişiyorlar.
Hastaneye sık uğramadığınızı tahmin etmiştim.Ona bakılırsa bu ülkede her meslek grubu hızır gibi yetişiyor çöpçü olmasa çöpler ne olcak, doktorlarda yaptıkları işin karşılığını alıyorlar.
Eğer hastaneye sık sık gitseydiniz (özellikle poliklinik), stajyerlerin (hepsi değil ama çoğu) ne mal olduğunu görürdünüz.7 yıldır her gidişimde lanet okuyarak gidiyorum şu hastaneye.
Ama suçun hepsini onlarada atmamak lazım, arada samimi olduklarımla konuşurdum adamlar anlatırdı dün sabahtan beri hastanedeyim nöbetçiyim diye.Gözlerini açamıodu adam.Böyle bi doktorun hasta ve yakınlarına karşı tutumu ve doktorluk vazifesini tam yerine getirdiğinden nasıl emin olunabilinir ki?
Gittiğim hastanenin adını vericek olursam : 9 eylül üniversitesi