Cenâb-ı Hak affetmeyi sever. Kul, hatâlarına karşı yürekten pişmanlık ve ıztırap duyarak tevbe ederse, Cenâb-ı Allâh, onun tevbesini kabul edeceğini taahhüd eder. Kendisi çok affedici olduğu için kullarının da affedici olmasını ister.
Kendisini öldürdü, günah işledi diye kimse onu yargılayamaz, cehenneme gidecek diye birşey yok. Allah günahlarını affetsin.
Allah rahmet eylesin, huzur içinde yatsın, mekannı cennet olsun.
Tövbe eden kişi yaşayan kişidir ölmüş kişinin tövbesi olmaz, ayrıca ölüm anı gibi sıkıştıktan sonra yapılan tövbenin de bir hükmü yoktur. tıpkı firavunun tövbesi gibi anlamsızdır.
İNTİHAR: Allah'ın verdiği cana kasdetmek olup intihar edip te ölmeyen kişi tövbe ederse Allah affedebilir. affeder diyemiyoruz, affedebilir, ama ölmüş kişi için diyebileceğimiz tek şey: İnşallah hayattayken yaptığı bir iyilik, bir hayır sebebi ile Allah'ın rızasını kazanmıştır ve ümit ederiz ki Allah'ım küçük günahları yanında büyük günahlarını da affeder,
Allah rahmet etsin, keşke bu intihar hiç yaşanmasaydı. Huzur içinde yatsın.
(Bir anlık kızgınlık, bir anlık sinir insanı çok zor durumda bırakabilir)