Dün yazmaya devam edemediğim için üzgünüm arkadaşlar. Herkese yorumları için teşekkür ederim ama bakıyorum da yorum yazan neredeyse herkesin başından geçmiş bu olay Neyse Allah herkese kuvvet versin.

Dün saat 4 gibi bu işleri gerçekten iyi bilen bir abime gittim. Bana durumu anlattı.
"Stres, günlük yaşantında değişiklikler ve bu olaylardan çok etkilenip Allah'a sığınmadan korkmak başlangıcıdır. Cinlerin insan üzerinde hiçbir etkisi yoktur sadece korkutabilirler hele ki iyice korkmaya başlarsan peşini bırakmazlar sürekli rahatsız ederler"
Oturduk bana Şeyh Abdulbaki den bahsetti ve tövbe almam gerektiğini anlattı. Yıllardır Kuran okur ve namazımı aksatmayan bir insandım evliliğimin son 4 yılında namazı ve Kuranı tamamen bırakmıştım hatta Cuma namazlarına bile gidemez oldum bu konuyu da cuma ezanı okunduğunda açmıştım. Neyse.
Tövbe için elimi tuttu ve bana söylediklerini tekrar ettim. (lütfen bu şeylere inanmayanlar bu kısma yorum yapmasın sonuna kadar okusun) aslında o tövbeyi yaparken birşeyler olabileceğine yine şüpheyle bakıyordum. Neyse bana bir kağıt verdi ve "Eve gidince bunlar mutlaka yap" nasıl yapacağımı da uzun uzun anlattı. Eve geldim (düşünün ki buradaki yorumları da okuduktan sonra ) saat 2 gibi abdest aldım, gusül abdesti aldım ve diğer 8 izlenecek yolu yaptım. Estağfirullah dedikçe üzerimden ağırlıklar kalkıyor namazdan sonra dua ederken kapatmaya korktuğum gözlerim huzurla hiç açılmak istemiyor her Estağfirullah dedikçe sanki güçleniyorum. Gözlerimi açtım ve diğer yapılacak son iki şeyi de yaparak yatağıma yattım (aynı yatağa) sağ tarafıma yattım ve sabah namazına saatimi kurdum ama uyanamadım o kadar deliksiz uyumuşum ki, az önce sabah namazımı kıldım ve şu anda o kadar huzur doluyum ki. O kadar rahatladım ki.

Psikolojiktir diyenler olacaktır önemli olan ben huzura kavuştum mu neyse o. Bundan sonra Allah kolaylık versin hep namazımı kılacağım hep dua edeceğim.

Birçok alıntı yapmıştım ama herkese tekrar tekrar teşekkür ediyorum. Allah hepinizden razı olsun inşallah...