Bu gece kalbimdeki; yaşam trenleri çok yavaş hareket ediyor, mutluluk için çalışan işçiler çok yorgun.. Umut taşıyan metrobüsler hareket etmiyor bile. Gökyüzüm güneş açmıyor, aydınlığım yok.. Denizim maviliğini kaybetmiş simsiyah , huzurum yetim bır çocuk. Güven öğrencilerim çok tembel kimseye güvenemiyorum artık.. Kalbimin kulakları duymuyor, yalanlar tabuta girdi ! Kısaca kalbim yerle bir, benim dilimle a*ına koyuldu, artık bu kalp bitkisel hayatta ha atıyor ha atmıyor..