bende sadece bir kıza açılmak için hayatın ucundan tuttum.. Gerçekten eğer onu sevmeseydim şuan hiçbirşeyim olmayacaktı, fakir bir serseri olacaktım, şuan ona hala açılamadım ama son kozlarımı oynuyorum beni dost gözüyle görüp görmediğini bilmiyorum bunu bu kış onun yanına gittiğimde öğreneceğim, kabul etmezse muhtemelen birkaç ay acıdan depineceğim ama hayat tuhaf insanın karşısına ne çıkacağı belli olmaz, zira insanın sevdiği insanı başkasının elini tutarken görmesi gerçekten çok zor, ne kadarda unutursan da içinde bir acı hissettiriyor, tam anlamıyla unutmak zordur, ama acıyı hafifletebilirsin bunun en kısa yoluda bir başka bayandır. Umarım bu kış yanına gider ve ona açılabilirim ve umarım beni kendine layık görüyordur. Ve umarım sende onu unutur acını hafifletirsin.