Çok inatçı geçiyor geceler
hele ki kasım sonu aralık başı.
3-5 nöbetleri başlıyor
soğuğa karşı çırılçıplak direnme vakitleri..
hangi güç bilmiyorum ama,
üzerimdeki tiril tiril seni çıkarıp atıyor kenara.
kollarımı kenetliyorum biçimsiz vücuduma,
direniyorum..!
fayda etmiyor...
orantısız,adil olmayan bir güç uyguluyor üzerime;
nokta aydınlıgın olmadıgı gece.
ve ben üzerimden seni çalsalar bile,
yokluğunda ki varlığına sığınıp bi alem oluyorum her gece.

ve yavaş yavaş donuyor nefesim içimde.

damarlarım da daralıyor.
daralıyor ki panzerihirin vücuduma dağılıpta
beni harap bitap etmesin diye...

hangi sokaklarında ruhum bedenimin?
hangi sokaklarında düştü düşüm peşine ?
o nasıl bir sokak ki
onca aksiliğe rağmen ürkek bi çocugun canına kastetme cesaretini buluyor kendinde..


çok inatçı geçiyor geceler.
hele ki -
aşk sonu-
ayrılık başı...