Direk soruyu soruyorum. Kız arkadaşınızla sevgili olmadan önce 3 tane çok samimi erkek arkadaşı yada kankası olduğunu biliyorsunuz. Akşamları beraber takıldıklarını biliyorsunuz. Bunlardan birininde arabası var ve arada atlayıp geziyorlar.

Ben bunları biliyordum. Sevgili olmadan öncede şart koydum akşamları görüşmeyeceksin ve arabasına binmeyeceksin diye. Sabahta görüşsünler canım ne olacak dedim. Kendimi geniş biri zannettim ama değilmişim. İçim içimi yedi o kadar samimi olmamaları. Sonra arabalarına asla binmeyeceksin dedim. Onuda kabul etti.

Ama yetmiyor bana görüşmelerini istemiyorum. Görüşmelerini istemiyorumda bi yandanda düşünüyorum bunu istersem ve kabul ederse diye? Kimsenin günahına girmek istemiyorum. Zaten aramız kötü ipler koptu kopacak. O zaman kız daha fazla üzülecek.

İstemezsemde böyle bişeyi içim içimi yiyor arkadaş kabullenemiyorum. Ayrılmak istiyorum yapamıyorum. Onunlada olmuyor onsuzda olmuyor.

Ayrıldım bi ay önce kalktı erzuruma geldi sivastan. Kıramadım o gün tekrar barıştık. Sevmiyorum sadece alışkanlık yapmış onunla mesajlaşmak konuşmak. Gün boyu telefon elimden düşmüyor. Ya mesaj ya sesli.

Sonra annemgilde biliyor kızı artık. Kızdan ayrılsam büyük bi boşluğa düşeceğim. Sonra evdekilere anlat derdini. Soracaklar ne oldu diye niye bitti diye.

Konuyu sadece izin verir misiniz diye sormak için açtım ama derdim büyükmüş bu kadar yazdım silmekte istemiyorum (: umarım aradığım cevabı bulabiirim