O zaman siz üremekte istemiyorsunuz. Evlilik olmadan üreme nasıl olacak,madem çok sıkıcı bir durum tamamen unutun evliliği yaşayın hayatınızı, gün gelir 40 yaşınıza gelirsiniz kafanız o zaman dank eder, evde tek başınıza yemek yaparken uyurken.Bu hayat her zaman 2 kişiliktir, tek başınıza asla yapamazsınız, öyle veya böyle mutlaka bir eşiniz olmalı.Anne baba belli bir yaştan sonra illaki ölecektir, doğanın kanunu bu, veya bir bakanınız olmadığını anlayınca kafanıza o zaman da dank eder.İnsana insanın eşinden karısından kocasından daha fazla hiç kimse sevipte yardım etmez.Abartıp örnek vermek gerekirse, Allah korusun yatalak bir hasta olsanız, emekli olduktan sonra kalkıpta sizin altınızı ne arkadaşınız temizler, nede yemeğinizi yapar, bunu sadece yaparsa insanın eşi yapar, veya gider bir huzur evinde ölene kadar yaşarsınız.Ha tabi bu eşi de bulmak önemli o ayrı konu.
Ama böyle evlilik berbat birşeymiş gibi konuştuğunuz zaman yanlış aksettirmiş olursunuz, sadece kendinizi kandırıyorsunuzdur o kadar.
not: evli değilim.
Bu sizin görünüşünüz tabi ki..
Benim zaten dünyada destekçi olarak kimsem yok. Bana destek olan ya da beni hayatta tutan herhangi biri de yok. 9 yaşımdan sonrasında hep yalnızdım.Liseden sonra hele tamamen tektim.
Bu hayatta yalnızlık ya da düşkünlük ne demek çok iyi biliyorum. Okula giderken size harçlık veren biri olmadığında, üniversite harcını en zor işlerde çalışarak kendiniz ödediğinizde, hasta olup hastaneye tek başınıza gidip sırada iki büklüm beklediğinizde, cebinizde 5 kuruş yokken evde faturaları ödemek için hala çırpınıp durduğunuzda anlıyorsunuz bu hayatın ne kadar acımasız olduğunu.
Çok sevdiğiniz ve ben asla ayrılamam dediğiniz biri sizi öylece bırakıp gidince hele, kimseye güvenmemeniz gerektiğini çok daha iyi anlıyorsunuz.
Ne yaparsam yapayım, her zaman yalnız kaldım. Gene yalnızım. Hele ki bu saatten sonra asla diyorum. İnanma hatasını birkaç kez yaptım ama bu saatten sonra hiç kimseye inanıp da bel bağlamam ben.
Ölürsem de yaşadığım gibi tek öleyim. Zaten en zor hastalıkları çektim, hep tektim. O yalnızlığın yaşattığı buhranları bu yaşıma kadar çok yaşadım.
Yaşım 30 oldu olacak. Bu yaşıma kadar gelmeyen o destek bu yaşımdan sonra gelse de boş. Ben zaten en güzel yıllarımı hep üzüntüyle geçirdim. Evlilik bir erkekle olacak şey. Tekrardan bir erkeğe beni üzme lüksünü tanıyamam.
Evlenenlere Allahtan mutluluk dilerim ancak.