Kalemi bırakma elinden asla ne kadar acı çekersen çek hepsini kaleme al. Ben de yaşadım senin yaşadıklarını lise yıllarımda benimki daha farklı bir olaydı sevgilisi de yoktu hep bana umut veriyordu sonrasında kocaman bir hayal kırıklığı.. Hepsi aynı işte,hepsi acı çektirir tüketir bizi içten içe. Tükenmişliği nasıl mı sona erdirdim diye soracak olursan; hep yazdım acılarımı,anılarımı,tükenmişliğimi... Yazmak rahatlatır insanı,hala yazarım. Onu içinde sona erdirmek konusuna gelince zor da olsa zaman isteyen bir süreç. Zamanın saramayacağı yara yoktur. Kendini başka işlere vermelisin onu içinden kovmalısın ona ait, varsa,anılarını beyninden silmeli, fotoğraf v.s kısacası ona dair onu hatırlatacak ne varsa yok etmelisin ve hep yazmalısın başka şeylere vermelisin kendini..