doktora psikologa falan görünmek aklımdan bile geçmedi...

insanın kendini tanıması (yada hiç tanıyamaması) çok güzel birşey bence...
Aşırı zekiyim, belki ondandır... Tembelim, bırak doktoru, sokağa çıkmak için bile sağlam bahanemin olması gerek...

sonuç itibari ile, ne zaman nerede ne yaparsam yapayım, pişman değilim hiç... belkide içimdeki elemana bir şans vermem gerekiyordur