Artık kendime saygı gösteremicek duruma geldim. Akrabalarımın sayesinde liseyi 5 sene bitirdim diye yani bu sene bitiyor bana yapmadıklarını bırakmadılar.

İyiki normal okulu yapamadık açık liseden devam ediyoruz diye.. Web hayatı yüzünden oldu tamamen oldu bunlar zaten.

Hedefin yok amacın yok neye yaşıyorsun dedikleri bile oldu. Bunları söyleyen annem ve babam değil. Anneme ve babama gaz veren anne tarafı akrabaları ben onlara artık akraba bile diyemiyorum ne yazık ki. Hep beni kıyaslıyorlar kıyaslamadan baska birşey yapmıyorlar. Bak şu şöyle yapıyor şu üniversiteye gidiyor bak çocukğun hedefi belli. Ananın gözü daha 19 yaşıma yeni girdim yoksa geçmi kaldım birşeyleri seçmek için onuda anlamısm değilinm Şu anda nasıl bir yol izleyeceğimide bilmiyorum.

KompLo adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Ne yazık ki ülkemizde ebeveynler, kendi suçlarını-eksikliklerini çocuklarına yüklüyorlar. Herkes aynı özelliklere sahip olmadığı için, tüm çocukların aynı derecede okulu bitirmesi beklenemez. Herkesin sürekli söylediği gibi, herşey okumaktan da ibaret değil.

Eğer bir insan derslerinde başarısızsa bunda en büyük pay çevresine aittir. (aile, akraba, arkadaş, öğretmen vb.) Okulu başarıyla bitirmek senin asli görevin değil. Önemli olan hayatını idame ettirecek seviyeye ulaşman. Yani, kendini başarılı hissettiğin herhangi bir konuda kendini geliştirmen. Dünya üzerindeki her insan da bu yeterliğe sahiptir. Belki iyi bir üniversite okuyamazsın ama güzel bir meslek sahibi olarak iyi paralar kazanabilirsin.

Bu güne kadar, okuldaki başarısızlıklarında, amaç-hedef belirleyememende asıl suçlu çevrendir. Ama sen tutup da uyuşturucuya başlayacağım diyorsan, bunun ayrımına varmışsın demektir. Yani yapacağın her kötü işte sorumluluk bu aşamadan sonra sana ait. Müslüm Gürses psikolojisine girip kaderi suçlayamazsın. Geçmişe perde çekip, 0'dan herşeye başlaman gerekir. Başarılı ya da başarısız olabilirsin. Ama herşeye tekrar tekrar başlamak senin elinde. Uyuşturucu gibi bir bela senin elini kolunu bağlayacak, hayatını ipotek altına alacak bir davranış olur. Ama eğer ki bu tür saçmalıklara kafanı yormaz, kendini hep daha iyiye adapte edersen her zaman tekrar deneme şansın olur. Geriye dönüp bakman gerekmez.

En iyi yatırım eğitime yapılandır. Bu yüzden, herhangi bir konuda kendini eğiterek birşeyler deneyebilirsin. İlla iyi bir bölümde okumak zorunda değilsin mesela. Kazanılması çok kolay olup da, ileride kendini geliştirmene bağlı olarak çok iyi paralar kazanabileceğin meslekler mevcut. Ya da çevrede üniversite okumadan, ticaret yaparak önemli yerlere gelmiş çokca insan mevcut.

Bu saatten sonra birilerinin laflarına kafayı takmak yerine, doğru adımlar atmalısın. Nacizane önerim.
Ben teşekkür ederim konuma göstermiş oldğunuz hassasiyetiniz ve nacizane yorumunuz için. Yukarıdada yazdığım gibi sayın büyüğüm ne yapacağımı şaşırmış bulunuyorum artık pskilojimi çok pis bozdular obsesif(takıntı) ilaçları kullanıyorum onların yüzünden artık...... Kıyaslanmaktan, birilerinin örnek gösterilmesinden artık inanın çok bıktım ne yapacağımı şaşırmıs bulunmaktayım bozuk plak gibi aynı olaylar içerisinde sarsılıyorum....

Eğer ben bunları düşünüyorsam bunların bilincindeyim öyle değilmidir?