Sanma ki kuytu bir köşeye sığınıp saatlerce ağladım


gidişinden sonra.


Sanma ki gülümsemelerimin gözbebeklerine


yağmurlar yağdı yokluğunun ardından bakarken.


Bilesin ki yüreğimin hiçbir köşesinde acılar adımlamadı


duygularımın kaldırımlarını…


Zamanımın tek bir lahzasında bile


aklıma gelmedi hayalin..!


Şimdi kurşuni gecelerin buğusunda dünlerimin


üstüne çizgi çekmek için sabahlıyorum.Sırf geçmişin


cam kırıkları yarınlarıma giden yollara dağılıp


kanatmasın ayaklarımı diye…


Yoo hiç üzülmedim kapıyı çarpıp çıkarken sen…


Ağlamadım gizli gizli odada valizini toplarken…


Sensiz kucakladığım ilk sabahı nefret kokan


günlerime eklemedim.


Yüreğimde uçuşan kelebeklerin kanatları kırılmadı.


Saçlarım darmadağın,alalade elbiselerle


karşılamadım hiçbir geceyi senden sonra.


Nasıl unuturum diye çırpınıp durmadım günlerce.


Yokluğuna nasıl katlanırım diye


düşünmedim hiç…


Görüyorsun işte sebepsiz çekip gidişin bu saydıklarımın


hiçbirini yaşatmadı bana.


Çünkü…

Çünkü ÖLDÜM yar…


Öldüm ben senin gidişinin ardından…


Şimdi söylermisin bana,yaşayan bir ölü ne


hissedebilirki?


Yaşayan bir ölü neyin savaşın verebilirki?


Unutma yar sakın unutma !



KATİLİMSİN !