Neden yazıyorum? Niçin yazıyorum bilmiyorum..
Kapattım heryeri..Herşeyi..Herşey simsiyah...Adım beyazdı ama herşey simsiyah hayatımda..

Bugün 3 Nisan 2010 yani bundan 2 yıl önce başlayan bir sözün bedelinin çekildiği en ağır gün...

"Seni Seviyorum" kelimesinin ne kadar kıymetli olduğunu anladığım gün..

Aşk veya sevgi..Kim ne der bilmiyorum ama içimi öyle bir yakıyor ki sigarayı diğer sigarayla yakıyorum..

Alkol damarlarımda ama kalbime ulaşmıyor bugün..İçtiğim kadehleri saymadım bugün..

Belkide gerçekler yada her neyse sevgi..O kadar ağırmış ki taşıması şimdi anlıyorum..

Sırf o okuyor diye her gün internete girip o kadar yazı yazmama sebep olan biri için yanıyor kalbim..

İnternetten sıkıldığım bir anda bir ip nin ona ait olduğunu ve bana ait bir sitede gezdiğim gün yeniden döndüm aslında buraya..Oysa ne güzel bırakmıştım herşeyi..

İnternetti başka şeydi..Hiçbiri umrumda değildi belkide..Para,pul,şan,şöhret..Hiçbirşey..Sade ce yanında olup elini tutabilmekti belkide istediğim tek şey..

"Milyonların arasında yanlız kalmak" işte buydu yaşadığım..

Öğrettin bana ey aşk...İnsanın canının yanacağını ve o kadar kızdan aldığın "ahların" bir gün çıkacağını..

Öğrettin bana ey aşk..İnsan ne olursa olsun yenemeyeceği tek duygunun sen olduğunu..

Öğrettin bana ey aşk..Senin uğruna dünyanın en güzel duygularından vazgeçilebileceğini..

Öğrettin yine bana ey aşk..Kangren olmuş bir kalbin yaşıyabileceğini...

Oysa ben hiçbişey istememiştim hayattan onun dışında..Altımdaki araba,ev,cebimdeki kredi kartları,paralar yada sahip olduğum herşey...Hepsini alsalar da bana aşkımı geri verseler?

Tek dileğim var aşk...Onu sakın üzme...Ve ona bensiz sevmeyi öğret...

Yine de kulağına fısıldarmısın AŞK..Onu çok sevdiğimi...

---------

03 Nisan 2010-Bir aşkın 2.yıl dönümü..

(Kişisel bloğumu takip ettiğinden dolayı kapattım k.bakmayın buraya yazdım bu günlük)

-----