Bir ülkenin bir yüzü yoktur.Keşke olsaydı.Kurtuluş savaşında, yiğitlikler kadar kahpeliklerde vardır.İyiler kadar kötülerde vardır.Ogün neyse bugün de o var.Ancak daha özenti bir toplum, daha teknolojik bir toplum olarak var.Düzelecektir kişiler hayatın şamarını yeyince.Bu gençler bir darbe sonrası yetiştirilen yobaz toplumun eserleri, okula karşı cins ile ilişkiler için giden, hayattan beklentisi doğduğunun ertesi günü bitmiş gençler.