Esselamu aleykum arkadaşlar.

R10 ve Sanat kısmını biraz canlandırmak ve katılımları arttırmak niyeti ile bir fikir başlatmayı düşünmüştüm bundan 1-2 hafta önce sonunda yapsam mı yapmasam mı? Diye karar verirken dedim hadi yapalım bakalım. R10 Ve Sanat köşemizde bakalım kimler yazı yazabiliyor onu görmek maksadıyla, edebi bir şekilde hayatınızın şu anına kadar en önemli detayları olacak (tabi size göre. Örnek olarak hayatınızın dönüm noktaları vs) yazmayı deneyeceğiz.
Bu fikre şuna inanarak başladım. (Kişisel İleti Dağarcığımı Yayınlamıştım orada bu sözüm var.) "Her İnsan Bir Yazar Aslında.. Hayatını Acımasızca Yazarda Olmaz Farkında.." bakalım bu zamana kadar hayatımızda neler yazmışız bir görelim. Burada biraz katılımı teşvik etmek ve içimizi dökmek bâbında paylaşım yapacağız yani kimseye ödül yok. (Kusura bakmayın) Moderatör arkadaşlar umarım bu fikrime karşı çıkmazlar.

Saygılar


İlk Ben Başlayayım konuyu nasılsa ben açtım. İlk adımıda biz atalım.

-------------------------------------------
Hayatımın 20. Sayfasından 21. Sayfasına Geçerken
------------------------------------------------
1. Sayfam: Hayatımın birinci sayfasında doğdum ben. İnsanlar doğumumu büyük coşkuyla karşılayamasada, ölecek bir bebek olarak dünyaya karşılarına çıksamda, tutunmuşum ölecek diyenlere inat. Uzun yollar katetmiş gelmişim, diğer sayfaları çevireceğim için. Hayatımın ikinci sayfasına geçerken ne yollar geçmişim.
2.Sayfam: Ömrümde yalnızlıkla sözlendiğime inandığım. Yılım, yaşım. Bu seneden sonra hiç dinmedi gözyaşım. Dönüm noktaları olur hani insanın hayatını değiştiren benim hayatımı değiştiren dönüm noktalarından biri. Ailemden ayrı büyümeye başladığım yılım.
Hayatımın 3-4-5. Sayfaları İnanın bayağı karmaşık pek öyle detaylı anlatacak kadar birşey içermiyor gibi görünsede burada anlatsam r10da yer kalmaz.
6. Sayfam: Sonunda bende okulluyum. Zorla baskıyla: "Beni okula yazdırın!" diye bağırıp çağırdığım sayfam. Hani şimdi nefret ettiğim okula o zaman koşa koşa gittiğim zaman. İnsanların içyüzlerini öğrenmeye başladığım zaman.
7-8-9. Sayfalar: Tüm dünyada tek rakibim bir kız. O o kadar çalışkan ki, ben bir o kadar tembelim. Tüm ilgim onda. Dersler sanki çokta umrumda. Öyle bir kızsın ki bir bilsen hep tuttum seni aklımda.
10.Sayfam: "Kafaya koydum Bilimadamı (Astronot) olacağım!" Evet kafaya koymuştum. Bilimadamı olacaktım ülkemi yükselmesini sağlayacaktım. Taki bana yöneltilen bir söz altında ezilene kadar. 10 yaşındayım fizik,astronomi,matematik kitapları okuyorum hiçte sıkılmıyorum. Taki bir söz altında ezilene kadar birgün dersteyiz. Öğretmenimiz meslek seçimi hakkında bir yazı okudu. Gelecekteki mesleklerlerimiz hakkında bilgiler verdi vs vs. Sonra taki ben o soruyu sorana kadar. "Öğretmenim ben bilimadamı olacağım! Astronot olacağım!" O an bana öyle kızdıki ve o kızgınlıkla öyle cevap verdiki gerçi iyiliğimi istiyordu ama olsun. "Olamazsın! Olsan bile işsiz kalırsın!" 10 yaşındayım dedim ki: "Şu ülkede çalışarak birşey olamıyorsam. İstediğimi olamayacaksam çalışmıyorum." O günden sonra hiç çalışmadım...
Hayatımın 11-12-13. sayfaları güzel anılarla geçti bayağı uzun olaylar oldu. Çok fazla sevdiğim insan vardı ama aslında beni seven insanların bir o kadarda az olduklarını farkettim.
14.Sayfam: Babamın zoruyla meslek lisesine yazıldım. Nefret ettiğim okulda 5 sene hayatım kararmıştı diye düşündüm. Şuanda düşünüyorum meslek liseli olmam hep önüme engel oldu 15-16-17. sayfalar da geçti gitti. Çokkez derdim bu okul bitmez diye.
18-19. Sayfalarım: Ömrümü tükkettin. Seni şuan bile öyle özlüyorum ki bilemezsin. Bir kararla lise 5'e devam etmeye karar verdim. Lise 5. sınıf nasıl olur diyenler çıkabilir. Hazırlık+3+1 isteğe bağlı son sınıf. Anadolu Teknik Liseleri için. Herşey güzeldi gidecektim ek bir sene daha. O yaz biriyle tanıştım :/ ondan sonra geçen şuana kadarki 3-4 senem sayesinde karanlık. 19. sayfamda dinsel görüş açım değişir gibi olsada hep aynı kaldı. Kendimi acaba ataist miyim? Diye defalarca sorgulamama rağmen. Hâla bir cevap bulmuş değilim. Nedeni tasavvufi birşey boşverin geçelim bunuda.
19-20-21. Sayfalarım: Üniversiteyi kazandım işte aşk girdabında sürüklenirken. Dershaneye yazılmıştım niçin yazıldığımı bile unuttum o arada. Gitmedim dershaneye zaten hayatımda ders çalışmayı yıllar önce bırakmıştım. Şimdi o geldi diye çalışacaktım. Onun için çalışacaktım derslerime. Ama o gitti... Yok.. İnanın zor toparlanmış bir dönem oldu. Aileme bile dedim yatırın beni hastaneye diye ama o bile etkisiz kalırdı tahminime göre.. (Gülüyorum bunları yazarken) Şuanda bunu buradan yazıyorum ve yakında 21. sayfasına geçeceğim hayatımın neler okuyacağım bilmiyorum ama yazan okuyan benim inşallah yazarız güzel birşeyler..