Baktım çok şiir yazan var bir tane de ben ekleyeyim dedim. Ama ben ingilizce yazarım 11 yaşımdan beri ve Türkçe şiir yazanlara çok imrenirim. Annem yazdıklarımı okuyamasın diye ingilizce başlamıştım yazmaya. Artık Türkçe yazamıyorum maalesef. Hala ingilizceye devam. Bakalım ingilizce bilen arkadaşlar beğenecek mi. Normalde böyle şiir yazmam foruma ama buradaki arkadaşın ne söylediğini anlıyorum gayet net. Aynı duygulardayken yazmıştım bu şiiri ondan paylaşmak istedim.

Acı çekip şiir yazmak iyidir. Hala hayatta olduğunu ve hala aşık olduğunu ispat eder.


yourless pushes me down on my shoulders
my heart becomes homeless in dark streets
nomadic butterflies follows your shadow
and no flower left alive for butterflies when time is yourless
morning, noon, afternoon, evening and yourless...
Something absent in my lines in my desperate words.
even in my desolated poems...
when hand of the clock shows yourless,
darkness bleeds and fall on me drop by drop.
every drop poisons me... paralyse me...
and drops make an ocean to hit my coasts
no bays of love left to save me on open sea
struggling up and down with the waves of the time
just blowing cold wind of lonelines left
and some tears from clouds falling on me
seasparkles huffed to the moon and not shining anymore...
I waited you on wrong gulfs,
or wrong time had the guilt of falling apart.
nasa could not calculate the digits of loneliness,
on a cosmic based math.
i washed my pride with sand in deserts of yourless.
still want to wash my heart more,
in my own flowing strain and gore.
anytime you go
you bring all the lights of the planet with you
and yes baby
you're killing me each time you go.
and the suspect of the murder is
YOURLESS