Bir ara şiir yazmaya merak sarmıştım. Bu şiiri de bu sabah buldum. 16-11-08 tarihinde yazmışım.

Gözlerine aldanmak...
Ölümüne koşarcasına kaçarken yağmurdan doluya tutuluyorum
Kesilmeyi bekleyen bir koyun gibi olduğum yerde kalakalıyorum
Kaçmak varken aklımda ayaklarıma hakim olamıyorum
Ne kadar istesemde uzaklaşamıyorum
Geride bırakamıyorum
Seni, anıları ve her baktığımda geleceği gördüğüm gözlerini
Yeter ! gidiyorum dediğim anlarda bir bakışın dize getiriyor beni
Unutturuyor bütün bildiklerimi
Nedenim oluyor gözlerim sonucunu bilmediğim bu yolda
Seninle yürüdüğümüz her yer bana cenneti andırıyor
Sen benim meleğim oluyorsun
Ebediyen yanımda kalacağına söz veren meleğim...
Ve birgün sözünü , beni , anıları unutup, çekip gidiyorsun
Uyan ey melek görevini kaybediyorsun !

Evet,,, Sevdim hatta çok sevdim
karşılık beklemeden , sonucunu bilmeden sadece sevdim.Geçmiş ve geleceği unutup sonsuz bir şimdiye dalıp gözlerine aldanıp sevdim...

Belkide tek suçum buydu benim meleğim
Sonucunu bilmediğim adını koyamadığım "o" yolda gözlerine aldanmak
Ve şimdi elveda....


Her ne kadar acemice belki de saçma da olsa o aralar yazmışım işte