Unutursun!..

2 sene sevgili olduğum kızla ayrıldığımda benzer şeyler hissediyordum. Öyle bir ayrılık yaşadık ki kendime gelmek 3-4 ayımı aldı. Sonra yaşamın güzelliğini keşfetmek, kaybedecek bir şeyim olmadığını düşünerek yola çıktım.

Arkadaşlarla fln değil, tek başıma bir bar'a gittim. Söyledim biramı ve hayatımda hiç içmediğim sigarayı da koydum önüme 5-6 tane içtim düşünürken... İnsanlardan o kadar soyutlamıştım ki kendimi müzik bile hayallerimdeki sürekliliği bitiremiyordu. Sonra çıktım bardan gittim evime, açtım facebook'u, Ankara üniversitesinin bilmemne grubune girdim. Alfabetik sıraya göre A harfindeki tüm kızları " kız facebook " u adı verdiğim face'e ekledim. Ertesi gün aynısını B harfi için yapıp 2 gün ara verdim.

2. günün sonunda girdiğimde kabul eden ve o an facebook chat'de açık olan bir kızla konuştum. Kız başta biraz tersledi ama kelimeleri ustaca kullanıp konuşma bittiğinde bir hoşlantı yarattım. Şuan o günün üstünden 1 ay geçiyor ve biz sevgiliyiz.

Eskiyi de unuttum, inan bana gelip yalvarsa umrumda olmaz... Zaten başka birine gittiyse unutman gerekir. Ha benim için şu güzellik vardı, benim eski sevgilimin, yeni sevgilisi harbiden benden iyi görünmüyordu. Bu içimi rahatlattı o yüzden soğurken etkili oldu.