şöyle olmalı, böyle olmalı demek hiç farketmiyor bu hayatta. zamanla sen de "olması gerekene" doğru gideceksin eminim(az çok tanıyorum seni). ama ufak bir taktik vereyim:

kıskançlık, güvenememek, vs'nin temel sebebi, senin korkundur. "ya aldatırsa", "ya yalan söylerse", "ne yaparım o zaman" diye düşünürsün ve hep korkarsın. aldatılmaktan ya da yalan söylenmesinden çok, ne yapacağını bilememek korkutur seni. halbuki hiç de öyle değil. bir kez kendini rahat bırak. "aldatırsa aldatsın", "yalan söylerse söylesin", de. emin ol, çok rahat bir şekilde yalanları öğrenirsin ve öğrendiğinde, hiç de korkulacak bir şey olmadığını görürsün. çünkü hayat zaten bu.

ve işin asıl güzel tarafı, rahat olmayı başardığında, karşındakine güvenmek veya güvenmemek konusunda hiç düşünmediğinde, karşındaki çok rahat eder ve sana, hiç olmadığı kadar bağlanır. yalan da söylemez, aldatmaz da. ayrılık yine olabilir. ama yalanla olmaz.

son olarak, kim için olursa olsun, hayatını da kurtarsa, aç kaldığında ekmek de verse, kalbini çıkarıp sana da verse, "ailemden bile abartmıyorum kat kat daha yakın hissettiğim" deme. çok ayıp. ailen sana karşı bir suç işlemedikçe, iki dünya bir araya da gelse, hiç kimse sana ailenden daha yakın olamaz. gelirsin 70 yaşına, o zaman düşünürsün bunları. şimdilik, büyük laflar için çok erken.

ayrılık acısı, vs de çok iyidir. insanı olgunlaştırır.