atari salonlarından çıkmamak. biriktirilen paraları bilimum street fighter, mortal combat gibi oyunlara yatırmak. oradaki abilerin sizin elinizden ver bi adam geçeyim diye elinizden alması.
parliament pazar gecesi sinemasını deliler gibi beklemek. sabahtan akşama kadar taso oynamak. futbolcu kartlarını biriktirip son numarasına göre piştivari oyun oynamak. sakızdan çıkan çıkartmaları albüme yapıştırıp son joker çıkartmasını da bulup radyo kazanmanın hayaliyle yaşamak. kames toplarla mahalle maçı yapmak. 9 aylık, alman kale, japon kale oynamak. top patlayınca topa sabun sürmek. kağıttan gemiler yapıp leğende yüzdürmek. atari kasetleri takas etmek. şirinler dergisi almak. gazetelerden kupon biriktirmek. tv-marketlerdeki oyuncak tanıtımlarını izlemek. ufo gerçeğini akın akın kompelayı reyting hamdiyi seyretmek. güntekin onaylı televolede hakan şükür esprileri izlemek ama gülmemek.

alıntı

90 ların çocuğu olarak bende birşeyler eklemek istiyorum..

Haftasonları sabah saaat 7 bile olsa kalkıp çizgi film izlerdim önce tenten sonra casper akşam üstüde şirinler tom ve jerry ( sabah çıkan 7 den 77 e barış abiyide unutmayalım )

Sokaktan annelerimiz zorla eve sokardı akşama kadar misket oynardık taso oynardık atari salonlarına giderdik atari kasetleri takas ederdik , power rangers izlerdik dolu dolu yaşayan çocuktuk toprakta büyüyen çocukların son temsilcileriydik

Çağın icadı teknolojiyle adam akıllı tanışan ilk çocuklardık .. 90 ların sonunda play station a yeiştik ama : D ..

Bastırılmış korkutulmuş içi boşaltılmış 80 lerin çocuğu olmaktansa 90 ların çocuğu olmak her zmn mutluluk veriyor tabi herkesin çocuk olduğu yıllar kendine güzel gelir ..

Aslında kısaca 20.yy ın son çocuklarıydık , samimi olarak belkide son çocuklardık .. Şimdi PCyle büyeyen robotlar yerine sokaktan eve girmeyen çocuklar olduğumuz için çok şanslıyız

nostalji yapalım dedik biraz herkes içini dökebilir