İyide kardeşim, Kütahya ufak bir yer, mesela ben 7 sene Kırşehir'de yaşadım. herkes beni tanıyordu, onuda geçtim, 5 tane arkadaşın varsa sor mutlaka bilirler. Hiç Kütahya ya gitmeyen bir adam bile bulmak istesin en fazla 3-5 saat hadi gün olsun.
Bence senin korkun var içinde, reddedilme korkusu, hayır denme korkusu. Ama olaya farklı yönlerle bak ve hırs yap, git bul konuş, 30 tane kızın içinde de olsa çağır konuş. Bırak insanlar gülerse gülsün, ama unutmamak gerekirke, kimsenin cesaret edemediğini sen yaparsın ve kazanan bu olayda belki sen olmassın ama mutlaka başka kişiler çıkacak karşına ve onlarda başarılı olursun.
Ben bunca yıldır yapmadığım şeyi yapmışım. Hayatım boyunca ben hiçbir kıza tanışabilirmiyiz vb. laflar etmedim. Hep ya aracı kullandım yada telefon numarasını buldum bir yerlerden mesajla görüştüm. Ben eğer korkuyor olsaydım hocam bunu bile yapmazdım.
Sabahtan beri aramadım mı? Tüm okulların web sitelerine girdim tek tek sınıf fotoğraflarına baktım yok,Facebook'ta ismini arattım 1000'e yakın sonuç çıktı hepsine tek tek baktım yok. Kendim üniversite okuyorum bu benim için bir dezavantaj çünkü tam olarak liselerde falan pek arkadaşım yok. Ki kız büyük ihtimal lise son sınıf öğrencisi falan. Tüm liselerde okuyan arkadaşlarıma kızı tarif ettim hepsine sordum,çıktıklarına sordurdum bilen,tanıyan yok. Daha ne yapayım hocam ne yapayım da nasıl bulayım? Gecenin bir vakti arasın şuraya gel desin isterse 500 km mesafe olsun gitmeyen namerttir. Korkum falan yok hocam reddedilme korkum falan yok. Sadece Elimden gelen birşey yok
elimden bunlardan başka ne gelebilir ki? Sabahtan beri ben tüm işlerimi bıraktım bu kızı bulmak için yırtınıyorum