şunu düşünmeli insan; o öğretmen genç kendini, Türkçeyi, öğrenmeyi sevdirirse o gençlere, o gençler dağda bize karşı olacağına, şehirde bizim yanımızda olurlar.
Buraya gelen öğretmenlerden birkaçı böyle düşünseydi belkide bu terör şuan başımızda olmayabilirdi.
Gördüğüm çoğu öğretmen şöyle;
+ benim size ders anlatma gibi bi zorunluluğum yok
+ bugün fotokopi çektiremedim çocuklar (çünkü dün barda içiyordum) verin nöbetçiye götürsün çeksin fotokopi
+ aidatlar gelecek !
____
- hocam havaya uçacaz bir gün
+ neden ?
- hocam kazan dairesinde sigara içilirmi hiç (yasak olduğu için orada içiyorlar)
+ sus terbiyesiz "
0"
...
Bir tane öğretmen sevgi yada şevkatle (anlayışla) yaklaşırsa öğrencilerine alır o öğrencinin gönlünü. Ama zıt giderse o çocuk olaylara katılmaya devam eder. Herşey öğretmenlerde bitiyor.
*yazım yanlış anlaşılmasın bi nevi burda gördüklerimi anlatıyorum. tüm öğretmenler geçerli değildir buna.