Bilgenin biri zamanında bir kızı deliler gibi sevmiş onun için deli divane oluyormuşşş. Ama kızın zalim babası kızı bir kule hapsetmiş... bizim bilge kendi paralamış onca zaman, heder etmiş sevdiğine kavuşamadığı için, ona olan aşkından şiirler şarkılar yazmışşşş, sonra aradan yıllar geeçmiş baba ölünce kız kalkmış gelmiş kuleden bilge nin yanına... Bide ne görsün o kadar seven şiiler yazan adam çoktan kendi hayat mücadelesine düşmüş evlenmiş coluk cocuk... derken cıkıvermiş bilge nin karşısına ben geldim demiş beni özlemedin mi, sevmiyormusun beni diye haykırı vermiş...

bilgenin verdiği cevap burda ana konu oluyor ders alınacak...

Ben o zamanlar senden ayrı olmayı sevdim, sana kavuşamamayı sevdim... sensizliği sevdim... sonra bir baktım ki sen yoksun, geleyeceksind ee bu kadar zaman geçti sevecek ne kalmış hiç... bükmüş boynunu bilge ve evine dönmüş...

sizin bu yaşlardaki sevgilerinizde elde edememenin verdiği huzursuzluk, sevgi değil... merak etme 2-3 yıl sonra şimdi dünyaları yıkacak kadar sevdiğin kız dolmuşta ön koltuğa oturack farkına bile varamayacksın...