Çok seviyorum, çok bağlıyım. Haberleşmeden geçirdiğimiz 1 günümüz yok. Her kavgada hep alttan aldım, haklıyken haksızlığı kabul ettim barışmak için adımları hep ben attım. Çok sevdim napıyım.Ondan hiçbirşey beklemedim. Hep zeytinyağı gibi üste çıkmasını bildi. Ufacık bi kızgınlıkta telefonunu kapatmayı, aramama onlarca mesaj atmama rahmen cevap vermemeyi göze aldı, beni çok üzdü.. Çok sevdim napıyım..Hep içime attım birikti birikti ve birgün patladım. Aradım ve içimde birikenleri hep yüzüne vurdum. Hep bağırdım her kelimesini sinirle cevapladım. Olması gerektiği gibi davrandım. Ve benliğimi tamamen değiştirdim. Artık kovalamıyorum, kaçan artık o değil benim. Seviyorum ama sevgimin sonsuz olduğunu göstermiyorum..Artık içime atmıyorum dışa vurmasını biliyorum ve emin ol kardeşim eskisinden daha çok ilgi görüyorum. Bir mesajımda aşkım , bitanem olmasın niye demiyorum diye üzülüyor. Bişeyi yapmıcaksın, diyorsam o şey olmuyor. Sanada tavsiyem çok sev ama o çok sevginin tümünü ona belli etme. Çok seversin bıktırırsın. Ve şunu unutma;
" Bir kuşu çok sıkarsan öldürürsün, çok fazla gevşek bırakmayada gelmez uçar gider.. "