Ülkede o kadar çok sorun var ki.
İlk olarak ülkenin ekonomisi berbat.
Bütçe açık ve açık kapatılmaya çalışılırken halkın sırtına zam ve vergi yükü bindikçe biniyor.
Sokakta gördüğün her 2 adamdan 1i işsiz.
Gençlerin artık iş ümidi bile kalmadı.
Petrole zırt pırt zam geliyor. Elektrik %21 zamlandı bu gün. 1 ekimden itibaren faturanız zamlı olacak. Emekliye işçiye memura yapılan zamlar maksimum %5 civarı. Bu kaşıkla verip kepçeyle almak değilde nedir.
Cumhuriyet tarihinde bu güne kadar kurulan işletmeler bir bir satıldı elde avuçta hiçbirşey kalmadı.
Ergenekon terör örgütü diye bir örgüt var mı yokmu henüz kesin değil (hukuktaki suç ispatlanana kadar herkes masumdur ilkesinden yola çıkıp yazıyorum) ama maşallah her taraf didik didik ediliyor. Fakat deniz feneri gibi yüzyılın dolandırıcılık hareketi hiç araştırılmıyor ki Alman mahkemesince suç sabittir. Ek olarak Zahid Akman adında bir şahıs nitelikli dolandırıcılık yaptıktan sonra rtük gibi önemli bir kuruma başkanlık etti şuan hala üyesi.
Hükümete yakın kişiler zenginleşirken (likit yumurtalar, gemiler, medya grupları, devlet bankasından alınan krediler falan işte anlayın) halk git gide fakirleşiyor.
Dış politikada tamamen teslimiyet politikası izleniyor. Dik duran, tavrını ortaya koyan, yumruğu masaya vuran bir dış politikamız olması gerekirken devamlı taviz veriyoruz.
Üniversite harçları yüksek, hastaneler az, okullara ayrılan bütçe devede kulak bile değil.
vs. vs. nazımın dediği gibi dert çok, hem dert yok...
Kürt sorunuda neymiş bunların yanında. (yazsam onuda yazarımda kime neye fayda)