arkadaşımın ayağı alçılıydı ve kimse yer vermemişti.ben buna şahit oldum ya daha hiç bir şey demiyorum.yaşlıysa yardıma muhtaç diye bir şey yok.orada sadece oturmaya alıştığı için oturanda var yorgunluktan falan değil.işte böyle insanlar olunca gençlerde yer vermez tabi.adam koltuk değneklerini mi tutsun yoksa düşmemek için otobüsteki demiri mi?gerçekten çok sinir olmuştum.şimdi bu adam bebekli,yaşlı ne olursa olsun yer vermiyor.diyeceksiniz sadece o otobustekiler öyleyse herkes mi öyle?inanın çoğunluk böyle inanın.kimse birisi için rahatını bozmak istemiyor.biri genç diğeri yaşlı iki kadının yanındaydık.artık çocuğu ben tutuyorum otobuste cart diye fren yapınca düşücek gibi oluyoruz.aramızda geçen konuşmaları yazıyorum.bu 2 insanı seçmemin sebebi de hem yanlarında duruyoruz hem de arkadaş bakıp yazık yazık diyorlar.

benardon arkadaşımın ayağı alçıda gördüğünüz gibi acaba zahmet olmazsa yerinize oturabilirmi?kimse yer vermiyor da.(ben bunu genç kadına söylüyorum yanındaki de annesiymiş.genç olan cevap vermeden önce yaşlı kadın:

niye kalkacak mış?hem biz ilk durakta bindik.bunun için bindik.bir de genç olacan terbiyesiz.kızımı niye kaldırmak istiyorsun?ayakta mı dursun?bu kadının hasta 2 çocuğu var nasıl yorgun biliyormusun?

ben:tamam teyzecim aykata durabilir değil mi?kimse yer vermiyor zaten.birazcık otursun kızınız yorulduğu zaman kalkar.(şimdi bombaya bakın genç olan cevap veriyor.)

genç:ben hem annemin yanına erkek otursun istemem.olmaz öyle şey ilk duraktan binseydiniz..

adama asıl koyan ne biliyormusunuz?bu konuşmaları bağıra bağıra otobüste yapıyoruz,herkes bize bakıyor biri kalksın diye yüzüne baktığımızda kafasını çeviriyor.ben daha ne yapayım ki?