Benim görüşümden evlilik,

Hiçbir zaman işimi , geleceğimi garanti etmeden evlenmek istemiyorum.Kendim için değil karşımdakini düşünüyorum.Ben aç kalırım bir şekilde yemek bulurum , yatıcak yer de bulurum.Ama sevdiğim bir insanın benim yüzümden aç kalması veyahut zor durumda olması inanılmaz derecede vicdanımı sızlatır ve kendimden utanırım.

Düşünün bir, işten çıkmışsın eve götürecek paran yok.Evde hiçbirşey kalmamış eşin birşey demiyor ama senin için gerçekten çekilmez bir durum olur.
Yani benim düşüncem böyle.Benim yüzümden elin kızını niye mağdur edeyim, benim ne hakkım var buna ?