Allah kalp diye bir organ vermiş bize.Biz de ona manevi bir anlam yüklemişiz ve sevgi denen duyguyu oraya birlemişiz.

Sevmek, biri için kendini parçalamak değil, birine kendini ispat etmek de değil, birini mutlu etmeye çalışarak bir ömrü feda etmek de değil.Sevmek, tek olan hayatı, başka bir hayata katarak birleşmek ve çoğalmak.Yoksa bu hayat nasıl ilerler.

Gönülden gönüle bir köprü var, görülmez.Sevmek çok farklı bir durum.Hiç ummadık anda girerse kalbe biri, istediğiniz kadar kaçın.Kaçmak sadece zarar verir.Başka da bişiye fayda etmez.Korkmak ve kaçmak, korkaklara özgü bir davranış.Sevgiden korkmak, sevgiyi ertelemek, sevgiyi değersiz görmek.Çok uzak.Aşka, biri için ziyan olmak gözü ile bakanlara hayranım.İçimde kalp değil de mekanizma taşımayı ben de isterdim.