Hepiimizin anılarında yüreğinde mutlaka bir yerlerde yerini alan bir insan Barış Manço.Onun müzik yaşantısı insanlarla iletişimi bizlerin her zaman takdirini toplamıştır.
Ancak Barış Manço'ya yapılan buyuk bir vefasızlık var Savaş Manço'nun yazdığı yazıyı sizlere aynen aktarıyorum .
Bir an düşünüyorum: bizim Barış Manço’muz beş parasız öldüğü gibi öldükten sonra da nesi var, nesi yoksa haraç mezat satıldı. Kitapları bile yok ortada... Oysa kardeşimin; bırakın evlerini, arabalarını; ölmeden önce Avusturya’ya ayrı ayrı 2 kere gidip alınışı ve ülkeye getirilişi yüzbinlerce Avroya mal olan özel 2 piyano siparişi verebilecek kadar dünyalığı vardı en azından. Bu piyanolar şimdi nerede, kim bilir?.. Öte yandan benim derdim ise daha bir başka türlü: bundan tam 10 yıl önce, 31 Ocak 1999 gecesi garip bir şekilde ölmeyeydi geçen 2 Ocak’ta 66’ncı doğumgününü kutlayacak olduğumuz, “Geçmişini bilmeyen gününü anlayamaz ve geleceğini kuramaz”

diyen kardeşim Barış Manço’nun Belçika, Liège’deki evini, müzik yapıtının neredeyse yüzde seksen beşini hazırladığı bu evi artık “Barış Manço Liège Türk Kültür Evi” olarak yeniden yaşatamıyacağız çünkü varisleri yani dulu, ikinci kez evlendikten sonra bile hâlâ soyadımızı taşıyan Lale Çağlar-Ahıskalı ve evlâtları Doğukan ile Batıkan evi satmışlar. Bu demektir ki artık kardeşimin bu dünyada hiç bir malı kalmadı: Bonjour Tristesse!..

Gerçi fazla üzülmemek gerek: vefa sözcüğü de yabancı kökenli ve bize özge bir sözcük değil yani öz dilimiz Türkçemizde “Vefa” yok. Olsaydı zaten, bırakın Barış Manço’nun yapıtını ve evini; ondan çok daha büyük ve ondan çok daha önemli bir başka büyüğümüzün, sevgili ve aziz Ata’mızın yapıtına, doğduğu evine sahip çıkardık ulusça ve oraya bomba falan atılamazdı 6 Eylül 1955 günü...

İzin verirseniz burada bir de yılbaşı karne notu ödevi olarak Brahms’ı seçip bana bilmeden bu yazıyı yazma olanağı veren solfej hocam Maddy Ballet hanıma teşekkür etmek istiyorum. 3 yıldır iyi bir müzik eğitimi alan kızım Atlantik Barış Gülpembe’nin artık dilinden anlamaz oldumdu da geçtiğimiz Eylül ayında ben de konservatuara başladımdı. Maddy hocama aslında bana kızımı daha iyi anlama fırsatı yarattığı için teşekkür borçluyum... Hepinize, hepimize ve Maddy hocama 2009’un sağlıklı, başarılı ve mutlu geçmesini dilerim!..



Savaş Manço