Bir zamanlar dul bir kadına aşık oldum harbi sevdim o bana diyordu sen bana layık değilsin otel odasına giderdik saatlerce zaman geçirdik beraber uyur herşeyi beraber yapardık hiç unutmadıgım birşey var bir gün balık yiyoruz ellerimiz vıcık vıcık yağ içerisinde ama ellerimizi hiç birakmadık ama tabi bizi yollar ayırdı ve gurur ayırdı neyseki şimdi biriyle beraberligim var oda üstüme çok geliyor biliyorumki beni aşik etmeye çalışıyor kendine bağlamaya çalışıyor ama bağlandım sanırım bir daha olmam ben aşik dedim büyük konuştum kucağa oturdum nefret ediyorum kahretsin gene içim acıo ellerim titriyor nefret edici bi duygu olsa gerek bide bana hayatına kimse girmeyecek demesinmi yemin ettik bide eline diline kimse dokunmayacak diye iyide böyle birşeyi ben neden yaptım hala anlamadım belkide tek ona odaklandıgımdan olsa gerek neyse yarın pazar gün boyu başka birilerine bakacam yemin içinde dilenciye sadaka veririm öyle halletmiş oluruz sanırım bıktım çünkü aşık olmak istemiyorum artık nefret edici bir duygu yarın pazar biriyle beraber olmanın zamanı geldi böyle giderse herşeyi ona kitlemek zorunda kalacam neysee geyikse geyik işte öle.