Yılan gözlerinden okunan gerçekler eder beni hüsran!
Artık yeter, bir sus, hangi sözün doğru, hepsi yalan!
Parmaklarım kırılmışken sana şiir yazdığım bu zaman
Rükuya başımı koydum, dedim 'gerçek olamaz bu ey yaratan'!
Acıma hisside mi yok kulunda, ben miydim bir kula tapan?
Kaderimmiş der bilmeden giderim buradan, kafama sıkaraktan!



Buda Kübra

Kurduğum düşlerde ki baş kahraman dinle,
Ümit kapım kapalı, sen aç, anahtar sende.
Bir buse kondur parlayan masum gözlerime
Rüya olmasın bunlar, uyandır beni öyleyse
Ah çekerim durmadan hep, sevsen beni bir kere?


Alıntı