Nerede bela, orada ben. Bazen böyle hayatın diyesim geliyor! Olaya bakın ya.
Bundan 5-6 ay önce herkesin bi' k***r olarak gördüğü bi' kızla kızın zoruyla çıktım. 5 ya da 6 gün sürdü ya da sürmedi. Kız da her ne kadar k***rda olsa okul birincisiymiş. Zorda olsa bundan ayrılmayı başardım ve hayatıma devam ettim. 1 hafta önce "sen benim adımı okulda k***ra çıkardın" diye taciz etmeye başladı. Mesaj çekmeler, Facebook'tan yazmalar, aramalar falan filan. Yediğim küfüründe, tehditinde haddi hesabı yok tabii. Ee sonuçta kız küfrediyor, tehdit ediyor bişeyde diyemiyorum. Bana en sonunda söyle arkadaşlarına hakkımda konuşmasınlar dedi, bende olay uzamasın diye arkadaşlarla konuştum kendi açımdan olayı kapattım. Sonra yine aynı sebeplerle aradı ve taciz etmeye başladı. En sonunda dayanamayıp bastım küfürü ve telefonu kapattım. 1-2 saat sonra bi' çocuk aradı ve kızın sevgilisi olduğunu kızın adını okulda k***ra çıkardığımı küfür ve tehdit dolu bir dille anlattı. Ben de geri kalmadım ve elemana bi' güzel sövdüm. Meğer çocuk bizim okuldan bi' arkadaşın arkadaşıymış. Bizim arkadaşa bi' k***r yüzünden olay çıkmasın konuşalım halledelim demiş. Bende bu gün konuşmak için sınıflarına indim, baktım tüm sınıf bana girmeye çalışıyor. Vura vura zor çıktım sonra da diğer 2 derse girmedim. O sırada kız gidip şikayette bulununca müdür yardımcısı beni çağırdı ve olayı anlatmamı istedi. Olayı anlattım ama tabii ki bana inanmadı, eee olayın diğer kahramanı okul birincisi. Topla pılını pırtını okulu terk et, bu okula uyum sorunun var yarında velinle gel tasdiknameni verelim dedi.
Bi' k***r yüzünden düştüğüm hale mi yanayım, bin türlü dertle uğraşırken bi' de bunun sorun olmasına mı yanayım?
Sizce şimdi ne yapmalı?