Lise bittikten sonra kafamda universite okumak gibi bir düşünce olmadığı
için 2 yıl boyunca kendimize ait bi işte çalışıyordum.Henüz gençliğin baharında olduğumuz için düşüncelerimiz çok değişkenlik gösterebiliyodu.ve nitekim 2005 yılında kafamda üniversite okumak gibi fikirler oluşmuştu.O sene dershaneye gittim ve deyim yerindeyse dershaneye gittiğim sene inek gibi çalışmıştım.
Çok sağlam bi lise bilgim olmadığı için dershaneye başladığımda çok şey bilmiyor olarak başlamıştım.ve çok çalışmanın neticesinde çok iyi olamasamda yine deneme sınavlarında kendi çapımda bişeyler yapabiliyordum
Büyük gün geldi ve Öss sınavına girmek için yola koyulmuştuk.Sınava girdim ve herşey istediğim gibi geçmişti.her hangi bi sorunla karşılaşmadım.deneme sınavlarında yaptığımın daha iyisini yapmıştım öss sınavında.Sınavdan sonra yeni bi heyecan başlıyor : "Tercihler " .
Tercih zamanı geldi tercihlerimde yurt dışı olarak 9-10-11 ve 12. sırasında Aztu yer almaktaydı. Başkada yurt dışı tercihim yoktu.
tercih sonuçlarında 11.tercihim geldi; Aztu - bilg. sistemleri ve ağları.
Açıkçası Azerbaycan hakkında pek bi bilgim yoktu.Sadece çevreden duyduğum bazı şeyler var dı ; çok ucuz ,herşey bedava, herrşey devletin ,herkes devlete çalşıyor ... bu gibi saçma sapan şeyler tabi bunların saçmalık olduğuna gittikten sonra karar verdim gitmeden önce gerçek olabilir diye geçiriyodum içimden.
Google da bi arıyım dedim okulu karşıma Ösym nin sitesi çıktı aynı şekilde ordada saçma sapan bilgilerden başka hiç bişey yok ! Gidecek olan öğrencileri nasıl daha fazla masrafa sokarız tarzında bi düşünceyle ne yazılması gerekiyorsa yazılmış !
tabi bende onların ağına düşerek extradan 100 ytl masraf yapmıştım
neyse gitme vakti yaklaşıyodu dershanedeki rehber öğretmenden benimle beraber 4-5 arkadaşında okuduğumuz dershaneden geleceğini söylemişti.Herşeyi biz ayarlıcaz dediler onlar hiç bişey ayarlıyamadan yola çıkma vaktimiz gelmişti.Onlarda bize karşı mahçup olunca 1 gün kala Harem (Otobüs terminali) den bize 5 kişilik otobüs bileti ayarladılar.Şu saatte haremde buluşalım dediler.Neyse rehber öğretmenle beraber 5 yol arkadaşı haremde buluştuk.Aynı dershanede okuduğumuz için yüzler biraz tanıdık.Kısaca ordaki arkadaşları anlatayım.Süleyman : kardeşimin liseden 3 yıllık arkadaşı yola çıkmadan önce tanışmıştık yani tanıyordum.Terminale cümbür cemaat gelmişlerdi bütün sülalesi onu yolcu etmek için gelmişti. Ben Ailemden kimsenin gelmesine izin vermedim onları kalabalık görünce mahçup oldum
Arif : Arif çorludaki dershane yılını tamamlamış ve bizim bulunduğumuz ilçeye taşınınca onuda bizim dershaneye yönlendirmişler.yani kısaca hiç tanımıyodum keratayı.
arif te terminale polis memuru olan babasıyla beraber gelmişti.Bu arada arif terminale bi sırt çantasıyla gelmişti ve onu görünce hepimiz çok şaşırmıştık.2 gün yol gideceğiz ve adam ufak bi sırt çantasıyla yola çıkıyor ! Yolda tanıştıktan sonra öğrendikki arif kaydını yapıp Türkiyeye geri dönecek Ama bu tabiki çok zordu nitekim babası geri kalan eşyasını kargo ile Azerbaycana yolladı
fuc@r: fatih da dershanede kardeşimle (neco ) aynı sınıftaydı ve sıfatı bana tanıdık gelmişti.Oda anne babasıyla gelmişti terminale.
Niko : Niko terminale kimle geldi tam olarak bilmiyorum ama sanırım sadece babasıyla gelmişti.Niko da amca oğlumla aynı sınıfta okuyormuş dershanede ama benim haberim yoktu.

neyse hareket saati geldi yola çıkacaktık vedalaştık herkesle bnm orada kimsem olmadığı için bende arkadaşların aileleriyle vedalaştım. uzun ve meşakkatli bir yoldu 2 gün sürecekti daha önce bu kadar uzun yola çıkmamıştık.Derler ya birini tanımak istiyosan onunla yolculuğa çık ...
bizimkiside öyle oldu yolda baya bi tanıştık bunun için yeteri kadarda vaktimiz var dı (2 gün)
Türkiye sınırlarını iyi kötü geçtik 1 gün sonunda.Sınırdan geçecez henüz acemi olduğumuz için içimize bi çekingenlik hakim.Neyse nahçivana giriyoruz sıra ile geçiyor herkes en sonlarda biz vardık. bizimkilerin en önünde ben duruyodum.Memur sordu hangi takımlısın ben bjk dedim , niko fb , arif fb , fuc@r bjk , süleyman gs dedi.Sonra Nahçivan sınırındaki memur bize dediki Gs li olan kardeşim sen gel geç. Bjk liler de 5 er ytl versin ve geçsin , Fb li olan iki arkadaş niko ve arif 10 ar ytl verin ve sıranın en sonuna geçin ...
orada baya bi güldük ağlanacak halimize [1]:
Sonra geçtik Nahçivandaki hava alanına....

kaldığım yerden devam ediyorum ...


istanbuldan yola çıkarken danışman öğretmen bize nahçivanda yardımcı olacak bi öğrencisinin olduğunu ve onu aramamız gerektiğini aradığımız takdirde bize onun yardımcı olacağını söyledi.ve adı geçen öğrenciyede bizim hangi saatte oraya varacağımız haber verilmiş.neyse hani yardımcı olacak biri varya bizimde içimiz biraz rahat bu konuda.Havaalanına girdik neyse arayalım dedik hadi taksafon (ankesörlü telefon) kartı alıp arıyalım.Aman ALLAH ım oda ne kart satışı yapmıyolar.Tamam belki birbirimizi tam olarak anlayamıyoruz ama tutupta telefona kadar götürüyoz nerdeyse görevliyi ama yinede bize satış yapılmayacağını bildirdi.Bu durumu çok üzüldük ne yaptıysak başaramadık.Neyse orda Azerbaycanlı bi öğrenci vardı Türkiyede universite okuyormuş kendisi.ALLAH ondan razı olsun onun cep telefonu için kontör aldık ve aramamız gereken herkesi aradık.Sağolsun bize baya yardımcı oldu.Neyse aradık Nahçivandaki bize yardımcı olacak arkadaşı ...
telefonda ben konuştum aramızda geçen konuşmayı aynen buraya yazıyorum...
* Selemunaleykum
** Aleykumselam

* abi bizi istanbuldan sizin öğretmeniniz olan necat hoca gönderdi

** evet haberim var konuştum onunla.


* abi bize yardımcı olacakmışsınız.

** evet.şimdi havaalanına girin biletinizi alın uçağa binip bakü ye gidin .

* tamam teşekkürler.


şu son cümleyi tamamen sinirden söyledim.Benim onun konuşmasında anladığım ben size yardımcı olamıcam herkes gibi sizde takılın...
neyse gerçi pek yardımcı olamıcaktı belki ama acemi olduğumuz için oraya kadar gelip ilgilenseydi baya bi dua ederdik o durumda.

Neyse artık zaten baya samimiyiz niko fatih ve diğer iki arkadaşla.
Zaten şu anda onları kardeşim gibi bilirim.
Bilet alalım ozaman dedik ama oda ne bilet satılmıyor.Bavulları içerde bi yere bıraktık başındada fatih ı bıraktık benle niko da bilet almak için uğraş veriyoz.Adamın biri geliyo bilet gişesine oturuyo yarım saat para sayıyor sonrada kalkıp gidiyor.Tek bilet bile satmıyor bilet yok diyor.Ortalıkta dolaşan takım elbiseli , ince, esmer görünümündeki Mahmudov isimli şahıs da sürekli şu cümleyi tekrarlıyor : "Böyük bi samalyot gelecek hamınızı baki ya götürecek.burda heç kim qalmayacak."

gişeye para saymak için giren görevli geldikçe kuyruk olşuyor ve adam gişeden çıkınca kuyruk azalıyor herkes dağılıyor.Niko ile değişmeli olarak kuyrukta bekliyoruz ara vermeden.Bi o, bi ben.Hangimi yorulsa kenarda bi yerde oturuyo öbürü nöbete başlıyor

neyse aradan baya bizaman geçti.Zaman geçtikçede canımız sıkılıyor ve sıkıntılarımız artmaya başladı.içmeye su buluyoz o da ne ! Bizim içtiğimiz sulardan değil.bildiğimiz soda
Azerbaycan tıp universitesin i kazanmış olan bi TC vatandaşı gördük.daha doğrusu babası bizi farketmiş çaresiz beklerken.Dedi çocuklar biz bilet aldık.bizden yarım saat önce almışlar.Dedi ben size yardımcı olayım.Bizde sevindik.Neyse arada dolaşan karaborsacılar var bileti meğersem onlardan almak gerekiyormu.Yani gişede boşuna bekliyoz.Çekti birini dedi 5 bilet sonra baktık TC vatandaşı iki gariban daha yanaştı bizede yardım edin diye olduk 7 kişi.Kaç paraya vercen dedi bileti dedi 100 dolar.bizde artık beklemek gibi bi lüksümüz olmadığı için kabul ettik.Nahçivanlılara 4 dolar , Azerbaycanlılara 16 dolar , Yabancı vatandaşlara geçerli bilet fiyatı 75 dolar.
bizde 100 dolara razı olduk.Adam dedi verşn pasaportları biletlerinizi getireyim.Bize yardımcı olan abi dediki ben sana nasıl güvenip pasaportları vereyim.Belki pasaportu geri vermicen sonra 200-300 dolar para isticen.bileti getir öyle iş yapalım.tartıştılar biraz abiyle.Sonra adam dedi size bilet felan yok.Biz resmen çöktük.şunu çok samimi olarak söyliyim ; Ben istanbula geri dönmeyi bile düşündüm.Nerdeyse 10 saat olmuş orada bekliyoruz ama hiç bi ilerleme yok.haliyle acıktık.üst katta restourant varmış.arkadaşların birini çağırdım niko ile yemeğe çıkalımdedik.Yanımıza iki Azerbaycanlı oturdu.işte tanıştık felan.Yemeği yedik.Abiler dediki bakın arkadaşlar ben Türkiyede iken ordaki türk arkadaşlar benim cebimden para çıkmasına izin vermezler burdada ben sizin cebinizden para çıkartmam.Ve yemeği bize ısmarlamış oldu.Bu durum çok etkileyeciydi gerçekten.Hiç tanımadığım adam yemek yediriyor..
ALLAH razı olsun.

Ben herşeyi olduğu gibi yazamıcam arada baya ayrıntıları atlıyorum

neyse kuyrukta bekliyoz yine nikoyla baktık pasaportları felan veriyolar bizde tuttuk bi deste pasaport koyduk adamın önüne RABBİM yardım etti ve adam çıkartıp biletleri elimize verdi.Mahmudov adlı şahısa bilet alırken 5 er dolar extradan verdik.DEdi ben size yardımcı oldum.Neyse aldıkya bizden keyiflisi yok.Hemen bavulları aldık işlemleri yaptırıyoz bagaja bavul vercez felan ama oda ne ! geçtiğimiz her kontrol noktasında rüşvet isteniyor.ALLAH tan yanımda baya bozukluk vardı.Yaklaşık 5 dolar verdim ben daha yüksek veren arkadaşlar oldu.Artık kim ne verirse o hale düştük.:g035:
her isteyene 1 dolar verdim . :bialaflaga: bavul verdim baktım adamın biri koşarak geliyo gel gel !
ne oldu ? çabuk gel diyo.Neyse kapalı bi odaya girdik bavul ordan geçiyor adam bana bavulunda bomba var diyo
dedim ne bombası ya tırnak makası görmüyon mu ..
dedik yok bomba !
dedim açalım elimi uzattım dur ne ediyon patlayar
iyi ee napcaz hörmet et ..
buna 1 dolar verdim geneli hep bu şekilde oldu.birinede 1 ytl olurmu dedim olur dedi.bütün madeni 1 ytl vardı onu verdim.tam hatırlamıyom fatih olabilir.ona dedim 1 ytl verdim sizde varsa sizde varsa sizde öyl verin.
onda bozukluk vardı 1 ytl ye tmmladık adam olmaz dedi
toplam 6 kapıdan geçtik biri hariç oda mahmudovun baktığı şube hepsine gönlümüzden ne koparsa verdik...
Hayatımızda ilk defa karşılaşıyoz böyle bişeyle tam 13 saatlik bi beklemeden sonra nihayat uçağa binebildik.ve baküye doğru yola çıktık.
bakü ye inip damla yurduna geçtik.

şimdi geldik işin zor kısmına ..
kalma problemi.. daha yolda bile bukadar sıkıntı çekmişken artık başımıza ne gelirse katlanabilirdik her halde....
damla yurduna öğrencileri mülakat yaparak alıyorlar.mülakat olduk sonucu 10 gün sonra açıklandı herkes aldılar ama biri hariç !
sizce kim ?
tabiki niko :devilred:
onunda alınmamasındaki tek sebep şu : soruyolar buna yurda alınmazsan nerde kalırsın oda demişki arkadaşımda kalırım.sırf bu yüzden alınmıyor tahminim. :bialaflaga:

neyse yurt zaten baya kalabalık ana baba günü.Aynı odada 6 kişiydik.Bahçede tanıştığımız ilk Azerbaycanlı arkadaşımız Asif olmuştu.Kanımız ısınmıştı ona.Oda bizim yan odada kalıyordu ve tek kalmak istemediğini söyledi oda bizim odamıza geldi ve 10 gün felan 7 kişi kaldık.4 kişi ranzada 3 kişide yerde yatıyodu.

Bu arada Azerbaycana gelmeden önce bize yardımcı olabilecek bi site ile karşılaşsaydık bize baya bi yardımı dokunurdu.şimdiki arkadaşlar bu konuda çok şanslılar.Google a kazandıkları okulun adını yazınca direk bizim site ile karşılaşıp istediklerini alabiliyorlar Bizim zamanımızda öyle bi imkan yoktu malesef.

Yazımı burda noktalıyorum.Biraz başınızı şişirdim ama idare edin artık.
şimdilik bu kadar yeter.İlerleyen zamanda başka konularda da fırsatını bulursam yine yazarım..