Benimde çocukluğum ve gençliğim, insanların tv den izleyip aa ne kötü dediği yerlerde geçti. Belki insanların bir ömür boyunca öğrenemeyip zarar görebileceği şeyleri öğrendim ve hiç bir zaman sokaklardan korkmadım. Gittiğim yerde tanıdık hiç kimse yoksa 2 bira alır gider şarapçı dayılarla içer muhabbet ederim. Yeri gelir sokaklarda da sabahlarım. Pek çok baly veya tiner kullanan veya hiç birşey kullanmayan sokakta yaşayan arkadaşım oldu ve şimdiye kadar hiç bir zaman zarar görmedim. 10 yıl önce banliyo trenlerini bıraktım. Atm'de kalan bir arkadaşımın, nereye gidiyorsun şeklindeki sorusuna yanlışlıkla eve gidiyorum demiştim. Aaa, senin evinmi var diye seslenmişti. O an çok kötü olmuştum. Sen nerdesin diye sorduğumda; bana, Akbank Atm'de oluruz demişti ve o günden sonra Halkalı - Sirkeci arasındaki banliyo trenlerine hiç binmedim. Aradan 10 yıl geçti. Ne zaman trene binsem herşey film karesi gibi aklımdan geçer. Genel olarak aile içi şiddet, maddi geçimsizlik ve eğitimsizlik neden oluyor. Hayatım boyunca hiç birşeye baş eğmedim. Korkudan korkmadım. Herşeyin üstüne gittim. Hiç bir zaman pişmanda olmadım. Hiç bir zaman ezilmedim. Bu çocuklarda korkuyu yenmek için, yanlızlıklarını yenmek için beyinlerini uyuşturuyorlar. Baly'i Tiner'i kendilerine arkadaş görüyorlar.