aşk konusunda can abimizi tek geçerim o aşkı böyle tarif etmiş :

Dün gece rüyamda gördüm seni; hatırladığım kadarıyla bir kavga edip bir sevişiyorduk, ara ara heyecanlanıyorum seni düşünüyorum bu sabah ki gibi, çırılçıplak sarılmalarımız geliyor aklıma, tüylerim diken diken oluyor, tatlı bir rüyaydı diyorum içimden, bırak artık düşünme bunları, derken gözlerin beliriyor birden karşımda, uzun uzun dalıyorum, bırakıyorum kendimi tıpkı eski günlerdeki gibi ve dayanamıyorum açıyorum cep telefonumdan şarkımızı; "aşk öldürür biliyorum, tek yürek yaşanmıyor dalgasız deniz gibi" diyor 'ertuğ' . Gözlerim dolar gibi oluyor tutuyorum kendimi ağlamamak için, deymez yapma kendine bunu diyorum, canımı acıtsa da devam ediyorum dinlemeye, "biliyorum sırtımda yük taşıyorum, bilmem ki neden yaşıyorum". Sensiz geçen her gün hayatımdan yıllar götürüyor sanki, 3 yanlışın bir doğruyu götürmesine isyan eden o genci özlüyorum şimdi, yaralanmamış, kırılmamış, aldatılmamış, gerçekleri bilmeyen o genci özlüyorum ... ve malesef biliyorum artık;Sevgi emekmiş, emek ise vazgeçmeyecek kadar; ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş... özgürüz artık bu hayatta; dört duvar arasında ... "Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, Kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, Neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş, Çok acıttığında anladım.. Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, Yüreğini elime koyduğunda anladım.. ''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak, Sana ''git'' dediğimde anladım.. Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım.. Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş..."

Can YüceL