Şimdi şu söylenebilir belki , amaca ulaşmak için atılan her adım mübahtır fakat olay bu sefer kişilikten ödün vermeye kadar kayıyor , evet değer verdiğim insanların mutlu olmasını belki zaman zaman kendimden daha çok isterim fakat bu her zaman olmaz , olmamalı. İnsan yapayalnız kaldığında yaptığı yanlışları gözünün önüne getirmeyi , kendi kendini sorgulamayı , sorumluluklarını detaylı irdelemeyi , bunlarla ilintili düştüğü yanlışları düzeltmek için atması gereken adımları az çok bilmeli..

Mesela hiç beceremeseniz bile , eşşek kadar adam olmuş olsanız bile yakın dostunuz çoluk çocuğun içerisinde play station oynamak hatta yenip sizinle kafa yapmak istiyorsa ona müsade edin , onure olsun..

Ya da söyledikleri ilgi alanınıza hiç girmiyorsa bile dinleyin anasını satayım , bi' şey kaybetmezsiniz.. Bi' insan en fazla aralıksız maksimum 5 dakika konuşur eğer önünde hazır metin yoksa ya da gaza gelmemişse , 5 dakikayla siz karşınızda ki arkadaşa , sevgiliye , dosta bi' çok şey kazandırabilirsiniz mesela güven..

3 gün sonra o mevzudan bi' alıntı yapıldığı zaman "-ya o öyle değildi hani geçen konuşmuştuk ya " demeniz hakikaten karşınızda ki insana ciddi anlamda güven verir hakkınızda..