İnsanlar birbirinin yaşam özgürlüğünü kısıtlamadığı ve birbirine zarar vermediği sürece bence istediği şekilde ibadet etmeli ve istediğine de inanmalı.

Mezhep kavgaları,ırk,dil ve din tartışmaları özünde bölmeye ve yıkmaya yönelik.Toplum olmanın gereğini yapabilsek de özgürlük kavramını sindirsek ne güzel olur.

Sen alevisin ama ben hanefiyim.Biz aynı mahallede yaşayamaz mıyız ? yaşasak ne olur.

illa gruplaşmak mı lazım,illa bölmek ve parçalamak mı lazım.Benim inandığıma sen inanmıyorsan hadi dışarı,öl,geber demek mi lazım

Osmaniyede doğdum büyüdüm.orda her çeşit insan vardı.Ama ben çocuktum.arkadaşlarımın nasıl olduğunu daha yeni algılıyorum.Meğerse kimi kürtmüş,kimi alevi,kimi ise arapmışAma biz hiç ayrışmadan hep arkadaş kaldık hep iyi geçindik.Hiç birimiz diğerine sen şusun ben buyum demedi o günleri özlüyorum şimdi.

Neden herkes birbirinin seceresini,soyunu araştırıyor,inancına ve diline hakaret ediyor ki.Bu bizi ancak ayrıştırır.böler.yıkar.Sonunda ne bağlı olduğumuz grup kalır ne de diğerleri.paramparça oluruz huzurumuz kalmaz biteriz

Şimdi bir trafik kazası olsa,yaralılar ölüler olsa hemen yardıma mı koşarız yoksa dur bakim bu neymiş neyin nesiymiş deyip önce inancını,dilini mi araştırırız ?İnsan olalım.Önce insan ve vicdan sahibi olalım.sonra gerisi kendiliğinden gelişir zaten...