gecesi gündüzü belli değil yeni güne gözlerimi açarken küfrettiğimden ilk andan yorgun düşmeme neden olan şehrin;
her ne kadar nefret etsem de
her ne kadar sevdiklerim burada olduğu için onu sevsem de
her ne kadar ruhumu sıksa
bedenimi incitse de
hayat bibaşka

ama hayali bi ruh emici gibi yapıştı mı bırakmıyor..
ve ruhum yok artık benim..