| caylakgirisimci | 18-12-2019 21:51:27 | Yıllar önce bir yerde çalışıyordum geçici bir işti, mesai arkadaşım bir kadındı, abla diyordum ben saygılı davranıyordum, bu da gider ayak kendi işini de bana kitleyip sigaraya, molaya çıkıp duruyordu. Kendi işini derken gerçekten kendi işini kitliyordu, onun zanaatiyle benimkinin uzaktan yakından alakası yoktu, tamamen sektör dahi farklıydı yani. Müdür kameralardan arada izleyip gelip xxx nerde diye soruyordu molada diyordum ama mola neyim yok kadın gidiyo arkada bacak bacak üstüne geziyor, müdür de pek ses etmiyordu, yani ediyordur da işte benim geçici olduğum belli kadın en azından kalıcı elaman, o giderse bende gidersem ortam boş kalır.
Ama müdür gelince vay efendim çalışmaktan canı çıkmış, yıkılmış bitmiş gibi davranıyordu.
Neyse ben zaten geçici bir iş olduğu ve bu kadının bana iş kitlemesine artık dayanamadığım için istifa ettim. Her halükarda çıkacaktım ama bahane olmuş oldu.
Ben çıktıktan sonra iş kitleyecek kimsesi kalmadı, benim işi yapan asıl adama da emir veremeyince kovmuşlar.
Daha önce de başka bir yerde çalışmıştım, orda da aynısının mavisi olmuştu. Yine bir kadın, yine abla vakası. Ama o zaman işimiz aynıydı, kendini müdür sanıyordu yine her şeyi bana kitleyip gidiyordu.
Ben çıktıktan sonra işleri müdüre kitleyemeyeceğine göre, müdürle kavgalık oldu, en sonunda o da kovuldu.
Bunların hepsinin ortak noktası hepsinin cezasını, hak ettiğini eninde sonunda bulmuş olması.
Çirkefin, haksızın cezası eninde sonunda kendine geliyor.
Bu hikayelerin yine bir ortak noktası ise, hepsinin cezasını ben gittikten sonra bulmuş olmaları. Bu da benim kaderim. Eğer cezalarını ben gitmeden bulmuş olsalar belki daha çok çalışıp, daha kafam rahat olacaktı, daha az saç beyazlatacaktım.
Ha derseniz niye şikayet etmedin, o da benim fıtratım işte, birine bir kere samimiyet kurunca bir daha o kişi üstüme de çıksa niye çıkıyorsun diyemiyorum saygısızlık olacak diye.
O yüzden herkese tavsiyemdir küçük büyük, bir yerde çalışmaya başlayınca asla ama asla ama asla ama asla kimseyle ilk ay arkadaşlık/samimiyet/abi-abla ilişkisi kurmayın. Bırakın kim ne hali varsa görsün. Zamanla insanların gerçek yüzünü görürsünüz, kötü olanı bırakır, iyi olanla dost olursunuz.
İnsanlar ilk başlarda kendini melek gibi gösteriyor. |