alışmadın mı hala kaybetmeye? yalanlara, ihanetlere... alışmadın mı hala kaderine? mahkumuz biz. başkaları mutlu olur, bizler izleriz. sevdiğimiz insan başkasını sever. bizler vazgeçemeyiz... onların vazgeçtiği insanlarız. bırak şimdi gururu. ne zaman düştük bu hale, inan bende bilmiyorum. ama kaybedeceksek böyle kaybedelim. elbet onların hayatlarının bir köşesin de, bir gün keşkeleri olacağız. bizim keşkemiz kalmasa da. onların bahçesinde ezilen çimleriz biz. belki; ne bileyim. neyse işte...