Ben çok sinirli, fevri ve agresif bir insanım hocam. Ama artık kendimi sakinleştirmenin yolunu buldum.

İçimden küfür ediyorum. Gayette güzel oluyor. Küfür etmesemde tam ağzımı açıp birşey diyeceğim, vazgeçiyorum. Yutuyorum kelimeleri adeta. Böylelikle ne ben daha çok sinirleniyorum ne de karşımdakinin kalbini kırıyorum.

Bunun dışında öyle bir ortamda da olsa büyüklük bende kalsın deyip elimi uzatırdım.

Karşı taraf ise elimi sıkmazsa ve bunu diğer kişiler görürse seni bu kadar kişinin içinde adam yerine koyanda kabahat der diğer kişiye geçer ya da yerime otururdum.

Böyle birşey olduğunda karşı taraf laf yaparsa şüphesiz onun orda ağzını burnunu kırardım.

Milletin terbiyesizliğine karşı susmak yerine ilk başta terbiyeli davranıp haklı olmak iyidir.

Ya da o kadar kişinin huzurunu kaçırmak yerine içime atıp ortamdaki görüşme bittikten sonra çok güzel hoşalayabilirdim.