Ben olmasam hiç var olmasam benliğimden söz etmemde mümkün olamaz bu bağlamda benim için ne değişecekti hiçbir şey! O zaman ben var olduğumda da bir hiçim. Belkide şişirilmiş bir balonum. Belkide bunlar zihnimin bir oyunu ama ben olmasaydım benim için bir sorun olmazdı anlayamıyorum. Ben kendimi anlayamazken Allah onu nasıl anlamamı bekler ki. Yoku neden var ediyorsun ki demem mi sana beni yaratmak için sana izin verdim mi. Yada ben O yum ama bunun idrakına varamıyorum.
Aklıma her gün böyle sorular takılıyor bunların cevaplarını bulmam gerekiyor konuyu yanlış yerlere çekmeyin sonuçta düşünmek suç değil suçsa da cezasını çekmeye hazırım. Kendimi güneşin etrafında dönen dünya gibi düşünüyorum belkide bu sorunlar düşündüğüm için çıkıyor ortaya ama sonuçta düşünme yetisini Allah vermiş ve bende görevimi yapıyorum. Sen beni koru yarabbim.
Şöyle diyebilir miyiz? Cennetten kovulan Hz. Havva ve Hz. Adem, peki neden sadece iki insan bu sınavı vermek için dünyaya gönderilmedi de neden milyarlarca insan yaratıldı. Kısacası yaratılmamızın sebebini anlamadan nasıl biz kendimizi anlayabilelim.
Açıkcası ben fazla kurcalamıyorum bu konuları, çünkü bir yerde bilgimiz yetmediğinde mensubu olduğumuz din çatlaklara uğruyor. İnancımız sarsıntıya uğradığında benliğimizi kaybediyoruz. İnanmak istiyoruz, inanmamız gerekiyor. Başka türlü bu kainatı anlamlandıramayız ki.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim. Burada yazdıklarım ve düşüncelerim yaratıcıyı sorgulamak (haşa) değildir. Sadece dini, yaratılışı, varoluşu ve hayatımızın amacını anlamaya çalışmaktadır.