Adam birçok şey yapıyor; savaş kahramanı oluyor, pinpon turnuvası galibi oluyor, karides teknesi ile milyarlar kazanıyor, amerikan futbolunda bir numara oluyor (hatta kitabında astronot oluyor ve ıssız bir adaya düşerek orda ki kabile reisinden satranç öğrenip dünya satranç şampiyonu oluyor) ama bir gün geliyor ki Forrest'ın hiçbir amacı kalmamış. Ne yapması lazım. O da yapabildiği en iyi şeyi yapıyor. Koşuyor. Bence koşma sahnesi filmin en güzel ve en anlamlı sahnesi. Ve tabii adam yıllarca durmadan koşmuyor. Yeri geldiğinde uyuyor, yeri geldiğinde yemek yiyor. Hele hiç konuşmuyor ve artık en sonunda durduğunda millet ağzından çok önemli kelimeler çıkacağını zannediyorda ''Neden durdunuz'' dediklerinde ''Yoruldum'' diyişinde epey kopmuştum
Ayrıca filmde sevdiğim diğer sahne ise filmin başında serviste ona kimse yer vermediğinde Jenny'nin ''if you want, you can sit here'' yani ''istersen buraya oturabilirsin'' diyişidir. Çok hoşuma gitmişti o replik.

Hayatımda izlediğim en iyi film Forrest Gump. Hemen arkasından ise Esaretin Bedeli takip ediyor;

Esaretin Bedelide harika bir film. Forrest Gump ve Esaretin Bedeli ikisi de 1994 yapımı filmler ama o yıl oscarı Forrest Gump almıştır (ki bence biraz da olsa Esaretin Bedelinden daha güzel. Eğer ikiside birer yıl aralıklarla çekilselerdi emini ki tüm oscarları toplarlardı. Zaten diğer filmlere oscar almasına izin vermemiş tüm oscarları bu iki film almıştır.